Το εισόδημα των δημόσιων υπαλλήλων στο εκτελεστικό απόσπασμα

Το χρονικό μιας προκαθορισμένης επίθεσης πλησιάζει την ολοκλήρωση μιας πράξης του για τη νέα χρονιά. Σε λίγες μέρες, η κυβέρνηση θα εξαγγείλει την τελική μορφή της εισοδηματικής της πολιτικής για το 2010, που σχετίζεται με τους μισθούς και τις συντάξεις των δημόσιων υπαλλήλων αλλά και με φορολογικά μέτρα.

Οι πιέσεις της ΕΕ χρησιμοποιούνται από την κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ για να μπορέσει να νομιμοποιήσει την κλιμάκωση της επίθεσής της απέναντι στους εργαζόμενους. Με την ίδια, ακριβώς, λογική τα μέτρα που πάρθηκαν από την κυβέρνηση στην Ιρλανδία έχουν γίνει ευρέως γνωστά στον… ελληνικό λαό για να συμφιλιωθεί με την ουσία αυτού που τον περιμένει – λες και οι έλληνες εργαζόμενοι μάθαιναν αντίστοιχα πότε οι ιρλανδοί συνάδελφοί τους έπαιρναν αυξήσεις.

Η κυβέρνηση, λοιπόν, έχει σκόπιμα αφήσει να πέσουν όλα στο τραπέζι. Οι πιο παλαβές και επιθετικές προτάσεις έχουν δει το φως της δημοσιότητας, ενώ όλη η κατάσταση συνοδεύεται από αντιφατικές δηλώσεις, παλινωδίες αλλά και πραγματικές διαφοροποιήσεις σε σχέση με τα μέτρα που θα παρθούν. Και αν η μία πλευρά του αλαλούμ αυτού είναι η σκόπιμη κυβερνητική μεθόδευση να ανοίξει τη βεντάλια και να ψαρέψει αντιδράσεις, η άλλη πλευρά είναι ο φόβος στελεχών της κυβέρνησης μήπως το βάρος και η ένταση των μέτρων ανοίξει τους κρουνούς της αγανάκτησης των ήδη σοβαρά συμπιεσμένων εργαζομένων. Το σίγουρο πάντως είναι ότι το εισόδημα και των υπαλλήλων και των συνταξιούχων του δημόσιου τομέα θα γνωρίσει νέα συμπίεση μέσα από ποικίλα μέτρα και αυτό που απομένει για τις επόμενες μέρες είναι να δούμε το μέγεθος του «σοκ».

Είναι γεγονός ότι η πλήρης ασυδοσία των εργοδοσιών στον ιδιωτικό τομέα μαζί με τη διάλυση των εργασιακών σχέσεων αλλά και των συνδικάτων μεταφέρει μεγάλο βάρος της επίθεσης για την περίοδο αυτή στους εργαζόμενους του δημόσιου τομέα, όπου ακόμα υπάρχει ένα σώμα κατακτήσεων που πρέπει άμεσα να ανατραπεί. Κατακτήσεις που σχετίζονται τόσο με το εισόδημα όσο και με τις εργασιακές σχέσεις. Ετσι κι αλλιώς, η πορεία αμφισβήτησης αυτού του σώματος δικαιωμάτων και στο δημόσιο είναι εδώ και χρόνια σε εξέλιξη, τόσο μέσω της μακρόχρονης λιτότητας όσο και μέσω της –σε μεγάλη κλίμακα- αντικατάστασης μόνιμου προσωπικού με ελαστικά εργαζόμενους (stage, έκτακτους κλπ).

Τα μέτρα που έχουν πέσει στο τραπέζι αφορούν:

- τη μαζική περικοπή επιδομάτων χωρίς ακόμα να έχει γίνει ξεκάθαρο ποια από αυτά θα αφορά. Πάντως με δεδομένο ότι τα επιδόματα αφορούν σημαντικό μέρος του μισθού των δημόσιων υπαλλήλων, η περικοπή αυτή –ακόμα και αν σε αυτή τη φάση γίνει σε περιορισμένη κλίμακα- ανοίγει το δρόμο για δραματική ονομαστική μείωση του εισοδήματος των εργαζομένων.

- Την αμφισβήτηση των δώρων. Παρά τις κυβερνητικές διαβεβαιώσεις ότι δε θα καταργηθεί ο 14^ος μισθός, το άνοιγμα της συζήτησης εξυπηρετεί τη «συμφιλίωση» της κοινής γνώμης με μια τέτοια προοπτική, που μπορέι να γίνει πραγματικότητα σε μια επόμενη φάση – κάτω από τις βολικές νέες πιέσεις της ΕΕ.

- Την παραπέρα ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, ζήτημα που αποτελεί κεντρική στρατηγική επιλογή του κεφαλαίου και των κυβερνήσεών του για τον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα. Είναι χαρακτηριστικό ότι η ΕΕ απαιτεί την απελευθέρωση των απολύσεων στο δημόσιο τομέα.

- Τη δραστική αύξηση της φορολογίας μέσα από πληθώρα μέτρων – ενώ είναι φανερό ότι παραμένει ζωντανή η ιδέα για ενιαίο ΦΠΑ (παρά τις δηλώσεις Πεταλωτή) που θα οδηγήσει σε σοβαρή μείωση του εισοδήματος όλων των εργαζομένων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Ταυτόχρονα, θα αυξηθεί σοβαρά η έμμεση φορολογία σε είδη πλατιάς κατανάλωσης όπως και στα τσιγάρα.

- Τέλος, νέες αντιασφαλιστικές ρυθμίσεις ετοιμάζονται όπως αναφέρεται αναλυτικά σε διπλανή στήλη.

Να σημειώσουμε τέλος ότι ο (επίσημος) πληθωρισμός έχει φτάσει το 2,6% οδηγώντας σε πραγματική μείωση το εισόδημα των εργαζομένων (ακόμα και με τα παραποιημένα επίσημα στοιχεία) και εξανεμίζοντας τις ονομαστικές αυξήσεις του 1,5% της εισοδηματικής πολιτικής.

Να σημειώσουμε επίσης ότι στην κλιμάκωση της επίθεσης, σημαντική βοήθεια προσφέρει η ΝΔ αλλά και τα Μέσα Μαζικής Παραπληροφόρησης.

Απέναντι σε όλα αυτά, ο αστάθμητος παράγοντας είναι η έκφραση της λαϊκής αντίδρασης και αντίστασης. Ειδικά σε μια χώρα, που το κεφάλαιο δεν έχει να «λαβαίνει» και πολλά ακόμα από τους εργαζόμενους και την εργατική τάξη και όπου η ιστορία του κινήματός της αλλά και ο περσινός Δεκέμβρης αποτελούν εν δυνάμει φόβητρα για το σύστημα και το πολιτικό του προσωπικό.

Παρά το γεγονός της ξεπουλημένης πρακτικής και του ξεγυμνώματος στα μάτια των εργαζομένων των συνδικαλιστικών ηγεσιών, η απεργία της ΑΔΕΔΥ στις 10 Φλεβάρη μπορεί να αποτελέσει μια ευκαιρία να στριμωχτεί το σύστημα, το πολιτικό του προσωπικό αλλά και αυτή η συνδικαλιστική ηγεσία.

Από Προλεταριακή Σημαία 633, 16/1/10

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΗΣ «ΕΛΙΤ»

Απλήρωτοι από το Νοέμβρη και με τον κίνδυνο να πεταχτούν στο δρόμο της ανεργίας βρίσκονται οι 250 εργαζόμενοι της υποδηματοποιίας ΕΛΙΤ στον Κολωνό. Λίγο πριν από τα Χριστούγεννα η εργοδοσία ενημέρωσε τους εργαζόμενους ότι -λόγω οικονομικών δυσκολιών και επειδή οι τράπεζες δεν την χρηματοδοτούν- δεν μπορεί να αντεπεξέλθει στις υποχρεώσεις της, αφήνοντας όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά.

Η κατάληψη του εργοστασίου και το μπλοκάρισμα κάθε παραγωγικής και εμπορικής δραστηριότητας είναι η απάντηση των εργαζομένων στη συνεχιζόμενη κοροϊδία που ζουν από τότε μέχρι σήμερα, τόσο από την εργοδοσία όσο και από το υπουργείο Εργασίας. Την εργοδοσία που, ενώ αρχικά προσπάθησε να τους εκμεταλλευτεί για να αποσπάσει νέες επιδοτήσεις εκατομμυρίων ευρώ, τώρα τους τάζει «έναντι» προκειμένου να της επιτρέψουν να διακινήσει το εμπόρευμα που βρίσκεται στο εργοστάσιο, χωρίς την παραμικρή δέσμευση απέναντί τους. Αλλά και το υπουργείο Εργασίας το οποίο δεν δεσμεύεται ούτε καν για το έκτακτο επίδομα των 1.000 ευρώ που τους είχε υποσχεθεί αρχικά.

Όλοι αυτοί που είναι υπεύθυνοι για τη σημερινή κατάσταση αρνούνται να αναλάβουν την παραμικρή δέσμευση. Αυτοί που πλούτισαν στις πλάτες των 250 εργαζομένων, αλλά και αυτοί που στήριξαν και προώθησαν το πολιτικό πλαίσιο αυτής της εκμετάλλευσης, σήμερα «νίπτουν τας χείρας τους» φορτώνοντας τις ευθύνες στη γενικότερη κρίση. Βέβαια, αυτό που επίτηδες κρύβουν είναι ότι η κρίση είναι αποτέλεσμα της πολιτικής στην οποία στηρίχτηκαν και την οποία στήριξαν. Της πολιτικής που επιβάλλουν τα επιτελεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Της πολιτικής της κερδοφορίας του κεφάλαιου και της υπερεκμετάλλευσης των εργαζομένων. Της πολιτικής που αφαιρεί δικαιώματα από τους εργαζόμενους και το λαό για να δίνει κέρδη και προνόμια στους λίγους.

Και αυτήν την κρίση καλούνται να πληρώσουν σήμερα οι εργαζόμενοι της ΕΛΙΤ αλλά και οι χιλιάδες εργαζόμενοι που πετιούνται στο δρόμο καθημερινά πλέον. Είτε γιατί θεωρούνται «περιττοί» είτε γιατί το κεφάλαιο κρίνει ότι τα συμφέροντά του εξυπηρετούνται καλύτερα με το να μειώσει ή να σταματήσει την παραγωγή.

Και παρά τα «κροκοδείλια» δάκρυα της κυβέρνησης και του κεφάλαιου, η ίδια και χειρότερη πολιτική συνεχίζει να προωθείται. Η πολιτική της αποβιομηχάνισης της χώρας και της διάλυσης κάθε παραγωγικής της βάσης. Η πολιτική που δένει χειροπόδαρα το παρόν και το μέλλον της χώρας, όπως επιβάλλουν τα συμφέροντα των ισχυρών της ΕΕ. Η πολιτική που δημιουργεί στρατιές ανέργων, που ξεζουμίζει το λαϊκό εισόδημα, που διαλύει τις εργασιακές σχέσεις, που χτυπάει τα δικαιώματα των εργαζομένων στην ασφάλιση και στην περίθαλψη, που κάνει δυσβάσταχτο το να μορφώνει ο λαός τα παιδιά του.

Η υπεράσπιση του δικαιώματος των εργαζομένων της ΕΛΙΤ στη δουλειά και η στήριξη του αγώνα που δίνουν είναι υποχρέωση κάθε εργαζόμενου. Η καταδίκη της πολιτικής που γεννά την ανεργία και τη φτώχεια είναι όρος επιβίωσης για την εργατική τάξη. Με εργαλεία την αλληλεγγύη και τον κοινό αγώνα. Με συνείδηση ότι το δίκιο το έχουν οι εργαζόμενοι, αυτοί που παράγουν τον πλούτο αυτής της κοινωνίας και όχι αυτοί που ληστεύουν τον πλούτο αυτό, το κεφάλαιο και αυτοί που το στηρίζουν.

Να απαιτήσουμε:

· Να διασφαλιστοΥν οι δουλειΕς Ολων των εργαζομΕνων της ΕΛΙΤ.

· Να καταβληθοΥν Αμεσα Ολα τα δεδουλευμΕνα.

· Να διασφαλιστΕί η συνταξιοδΟτηση Ολων των εργαζομΕνων που εΙναι κοντΑ στη σΥνταξη.

Αθήνα 12/1/2010

Ταξική Πορεία

Τα 12 σημεία της νέας αντιασφαλιστικής επιδρομής

Στην επίσπευση της κατάθεσης νομοσχεδίου για το Ασφαλιστικό προσανατολίζεται η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ μετά και από τις απανωτές πιέσεις που δέχεται από τα επιτελεία της ΕΕ. Έτσι, ενώ τα αρχικά σχέδια προέβλεπαν την κατάθεσή του τον Ιούνιο, μετά από τη σύνταξη και της σχετικής αναλογιστικής μελέτης, τώρα δεν αποκλείεται η σχετική μελέτη να παρακαμφθεί και το νομοσχέδιο να κατατεθεί τον Απρίλιο. Αποδεικνύοντας -για μια ακόμη φορά- ότι η πραγματική ουσία του ασφαλιστικού δεν βρίσκεται στις διάφορες μελέτες που κατά καιρούς παρουσιάζουν τα αστικά επιτελεία προκειμένου να δικαιολογήσουν τα μέτρα που παίρνουν, αλλά στην πολιτική διάσταση του ζητήματος, δηλαδή στο εάν το κεφάλαιο έχει τη δυνατότητα να χτυπήσει αυτό το σημαντικό δικαίωμα των εργαζομένων.

Παράλληλα, βεβαίως, συνεχίζεται και η γνωστή τρομοκρατική φιλολογία γύρω από το πότε θα «καταρρεύσει» το Ασφαλιστικό, πότε θα «σκάσει η βόμβα», πότε θα «εκραγεί η νάρκη» κ.λπ. Σύμφωνα, λοιπόν, με τις «τρέχουσες προβλέψεις», εάν δεν γίνουν αλλαγές στο Ασφαλιστικό, τότε 14 συντάξεις δεν θα μπορούν να καταβληθούν το 2015.

Πάνω σε αυτόν το γνωστό, χιλιοειπωμένο με διάφορες παραλλαγές και κάλπικο καμβά κινείται και η τωρινή προσπάθεια της κυβέρνησης να περάσει νέα δραστικά μέτρα συρρίκνωσης των ασφαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων. Και παράλληλα έχουμε και την εξέλιξη της διαδικασίας του ψευτοδιαλόγου που χρησιμοποιεί η κυβέρνηση προκειμένου να νομιμοποιήσει τα νέα αντιασφαλιστικά μέτρα. Διαδικασία την οποία έχει σπεύσει να νομιμοποιήσει και η ΓΣΕΕ με την αποστολή των γνωστών «ειδικών» Ρομπόλη , Ρωμανιά οι οποίοι δεν χάνουν την ευκαιρία να αναφέρονται στις «αδικίες» και τις «ανισότητες» του ασφαλιστικού συστήματος το οποίο επιτρέπει σε κάποια ταμεία να δίνουν συντάξεις που ξεκινούν από 480 ευρώ και φτάνουν μέχρι και 4.000 ευρώ. Λες και δεν γνωρίζουν οι «σοφοί» της ΓΣΕΕ ότι αυτό αποτελεί «βούτυρο στο ψωμί» της κυβέρνησης προκειμένου να εξομοιώσει τις συντάξεις προς τα κάτω!

Κάπως έτσι ξεκίνησε και η αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης των γυναικών στο Δημόσιο, η οποία πλέον θεωρείται δεδομένη: με την πρόφαση της εξίσωσής τους με τους άντρες και την άρση της «αδικίας».

Με πρόταση δώδεκα σημείων τοποθετήθηκε ο υπουργός Εργασίας στην έναρξη του «ψευτοδιαλόγου». Πρόταση που σκοπεύει να φέρει τα πάνω-κάτω στην ασφάλιση μέσα από αλλαγές που ανατρέπουν την ουσία και το χαρακτήρα του ασφαλιστικού συστήματος.

Το πρώτο σημείο αφορά το λογιστικό διαχωρισμό της σύνταξης σε κοινωνικό-προνοιακό τμήμα και σε ανταποδοτικό-ασφαλιστικό. Δηλαδή, η κατώτατη σύνταξη του ΙΚΑ των 484 ευρώ θα χωρίζεται σε δύο κομμάτια: το πρώτο, τα 280 ευρώ, θα αποτελεί το προνοιακό κομμάτι που θα δίνει το κράτος από τον προϋπολογισμό και τα υπόλοιπα 200 ευρώ θα αναλογούν στα 4.500 ένσημα που απαιτείται να έχει κάποιος στο 65^ο έτος ηλικίας προκειμένου να πάρει την κατώτατη σύνταξη.

Δεύτερον, θεσμοθετείται η βασική σύνταξη, δηλαδή ένα ποσό που θα αντιστοιχεί στη σημερινή κρατική συμμετοχή στα ασφαλιστικά ταμεία και το οποίο πλέον θα χορηγείται απευθείας στους συνταξιούχους αφού συμπληρώσουν το 65^ο έτος ηλικίας. Όπως είναι γνωστό, σήμερα το κράτος συνεισφέρει στα ασφαλιστικά ταμεία μέσα από τον προϋπολογισμό και με την απόδοση του 1% του ΑΕΠ στο ΙΚΑ κάθε χρόνο (ποσοστό που θεσμοθετήθηκε με το νόμο του Ρέππα και το οποίο δεν έχει αποδοθεί ποτέ). Σύμφωνα λοιπόν με τη νέα ρύθμιση αυτά τα ποσά θα αποδίδονται απευθείας στους συνταξιούχους, χωρίς τη μεσολάβηση των ασφαλιστικών ταμείων και κάτω από την ετικέτα «βασική σύνταξη».

Ουσιαστικά, τα δύο αυτά μέτρα αποτελούν τον πρώτο πυλώνα ενός ασφαλιστικού συστήματος το οποίο ανοίγει την πόρτα στην είσοδο της ιδιωτικής ασφάλισης και στην εξατομίκευση του ασφαλιστικού δικαιώματος. Ένα σύστημα στο οποίο το κράτος θα έχει ως μόνη υποχρέωση τη χορήγηση της βασικής σύνταξης (ουσιαστικά ενός επιδόματος επιβίωσης), ενώ για όλα τα υπόλοιπα το λόγο θα έχουν τα επαγγελματικά ταμεία που προέβλεπε ο νόμος Ρέππα (τα οποία θα λειτουργούν με ιδιωτικο-οικονομικά κριτήρια) και οι ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες.

Είναι σαφές ότι για τη μεγάλη πλειοψηφία των συνταξιούχων η βασική σύνταξη θα είναι και η μόνη σύνταξη που θα παίρνουν. Και επειδή το κράτος είναι «απλόχερο» δίνει και ευκαιρίες συμπλήρωσης της σύνταξης. Είτε με κίνητρα για πρόσθετη παραμονή στην εργασία είτε με τη δυνατότητα στους συνταξιούχους να εργάζονται ακόμη και αφού συνταξιοδοτηθούν. Είναι και αυτά μία απόδειξη του τι έχουν στο μυαλό τους για το ύψος των συντάξεων, αφού προβλέπουν τη «δυνατότητα» επιπλέον εργασίας ανθρώπων που θα έχουν συμπληρώσει το 65^ο έτος ηλικίας! Μήπως όλα αυτά θυμίζουν την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης στα 70 χρόνια που προέβλεπε ο νόμος Γιαννίτση;

Παράλληλα, προωθείται η ενοποίηση των ασφαλιστικών ταμείων σε 3 (αγροτών, μισθωτών, ελεύθερων επαγγελματιών). Εξέλιξη που, όπως και στους προηγούμενους αντιασφαλιστικούς νόμους, θα έχει ως άμεση συνέπεια την εξίσωση προς τα κάτω των ασφαλιστικών δικαιωμάτων αλλά και τη συρρίκνωση της παρεχόμενης ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. Ας αναλογιστεί μόνο κανείς το γεγονός ότι ήδη στο ΙΚΑ η αναμονή για ιατρικό ραντεβού μπορεί να φτάσει τους τρεις μήνες και ας το συνδυάσει με την πρόθεση του ΠΑΣΟΚ να βάλει φρένο στις προσλήψεις στο Δημόσιο και άρα και στη στελέχωση του ΙΚΑ.

Επανέρχεται το ζήτημα της συγκρότησης της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, δηλαδή εκείνου του μηχανισμού που θα βάζει φραγμό στη δυνατότητα πλήρους ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης στους εργαζόμενους που την έχουν ανάγκη. Την ίδια ώρα, προχωράει στην κατάρτιση νέας λίστας φαρμάκων, ενώ η περίφημη «διαφάνεια» στα οικονομικά των νοσοκομείων και το χτύπημα της «σπατάλης» που θα συνοδευτεί από περικοπή δαπανών ύψους 2 δισ. ευρώ είναι βέβαιο ότι θα σημάνει μια ακόμη πιο τραγική κατάσταση στα δημόσια νοσοκομεία που σήμερα αδυνατούν έως και γάζες να χορηγήσουν αναγκάζοντας τους ασφαλισμένους να βάζουν το χέρι στην τσέπη ακόμη και για τα στοιχειώδη. Είναι χαρακτηριστικό ότι τη «σπατάλη» ο υπουργός την προσδιόρισε στα στεντς, στους βηματοδότες, τα διαγνωστικά κέντρα και τα φάρμακα!!!

Στο στόχαστρο μπαίνουν ξανά (αν βγήκαν ποτέ) τα ΒΑΕ (Βαρέα-Ανθυγιεινά Επαγγέλματα) με στόχο τη συρρίκνωση της λίστας και των επιπλέον ασφαλιστικών δικαιωμάτων.

Παράλληλα, προβλέπονται αλλαγές στη διαδοχική ασφάλιση, ενώ προβλέπονται νέες χαριστικές διατάξεις προς τους εργοδότες που χρωστάνε ασφαλιστικές εισφορές στα Ταμεία.

Αέρα στα πανιά της κυβέρνησης έδωσε και η συναίνεση της ΝΔ και του ΛΑΟΣ, σε βαθμό που ο Λοβέρδος δήλωσε ότι έχει μαζί του τη συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού!!! Ωστόσο, δεν μπορεί να ξεχάσει τη νίλα που έπαθε το ΠΑΣΟΚ του Σημίτη και την ανατροπή των μέτρων Γιαννίτση. Γι’ αυτό και προσπαθεί να κάνει όσο πιο προσεκτικά βήματα μπορεί. Εξάλλου, όπως ο ίδιος δηλώνει, η ψήφιση ενός νόμου δεν θα λύσει το πρόβλημα του Ασφαλιστικού αλλά θα εγκαθιδρύσει τις παραμέτρους που θα οδηγήσουν στην επίλυσή του, αφήνοντας το παράθυρο ανοιχτό και για άλλα αντιασφαλιστικά μέτρα, «διορθωτικού» και «συμπληρωματικού» χαρακτήρα.

Είναι στο χέρι των εργαζομένων να ξεσκεπάσουν τη νέα αντιασφαλιστική επιδρομή και να τη σταματήσουν. Είναι στο χέρι τους να μην επικυρώσουν τη συναίνεση της ΓΣΕΕ και το ιδιαίτερο «νταλαβέρι» που επιδιώκει η ΑΔΕΔΥ. Είναι στο χέρι τους να υπερασπιστούν το δικαίωμά τους στην ασφάλιση και την περίθαλψη. Δικαίωμα που ανήκει σε όλους, χωρίς προϋποθέσεις.

Δημοσιεύτηκε στη Προλεταριακή Σημαία 632

Άρτα. Συγκέντρωση-συζήτηση της Ταξικής Πορείας

Η Ταξική Πορεία Άρτας με κάλεσμα που απηύθυνε σε εργαζόμενους, συνδικαλιστές και πρωτοβάθμια σωματεία, διοργάνωσε συγκέντρωση-συζήτηση την Τρίτη 15 Δεκέμβρη στο Εργατικό Κέντρο Άρτας, με θέμα:

«Η επίθεση είναι μπροστά μας. Η αντίσταση είναι όρος ζωής για τους εργαζόμενους. Τρόποι και μορφές οργάνωσης και συγκρότησης των αντιστάσεων στην πόλη μας». Το κάλεσμα ανέφερε: «Χρεοκοπία, κατάρρευση, ελλείμματα. Η χώρα στην εντατική. Κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε λεπτό, μας βομβαρδίζουν η κυβέρνηση και οι αφεντάδες τους της ΕΕ. Από κοντά και η αντιπολίτευση και οι κάθε λογής αυλικοί της εξουσίας –ΜΜΕ και ξεπουλημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες– που μας καλούν και προτείνουν να συνεισφέρουμε όλοι για τη σωτηρία της πατρίδας. Θέλουν να τρομοκρατήσουν τους εργαζόμενους, θεωρώντας τους «συνυπεύθυνους» των αρνητικών αριθμών του χρέους, του ελλείμματος, της ανάπτυξης. Για να επιμεριστούν τις ευθύνες της «ανόρθωσης της οικονομίας», να φορτωθούν τα βάρη της κρίσης. Ανοίγουν το ασφαλιστικό, με στόχο την κατάργηση του κοινωνικού της χαρακτήρα. Αλλάζουν τις εργασιακές σχέσεις, για να γίνουν πιο ελαστικές, πιο κερδοφόρες για την εργοδοσία και πιο απάνθρωπες για τους εργαζόμενους. Καθορίζουν την εισοδηματική πολιτική με τις μηδενικές αυξήσεις που με την άμεση και έμμεση φορολογία του νέου προϋπολογισμού εξαπλώνουν τη φτώχεια και την ανέχεια σε ακόμη περισσότερους εργαζόμενους. Και η ανεργία, που φτάνει το 20%, να φέρνει την απόγνωση. Μας ζητάνε και τα ρέστα… Να τους πληρώσουμε όπως τους αξίζει. Με τους αγώνες μας. Να συζητήσουμε, να συγκροτήσουμε πρωτοβουλίες, να οργανώσουμε τις αντιστάσεις μας στον εργασιακό μεσαίωνα που μας ετοιμάζουν».

Η συζήτηση που έγινε ανέδειξε την ανάγκη της κοινής δράσης όλων εκείνων των εργαζομένων του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα της πόλης μας που αντιδρούν στις πολιτικές και συνδικαλιστικές πραχτικές που άλλες υποτάσσουν τα εργατικά συμφέροντα στις κυβερνητικές μεθοδεύσεις (ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ) και άλλες στις κομματικές περιχαρακώσεις (ΠΑΜΕ), με αποτέλεσμα την αποδόμηση του εργατικού κινήματος μπροστά στην ολομέτωπη επίθεση του συστήματος.

Αντίστοιχη πρωτοβουλία ανέλαβε και το σωματείο εργαζόμενων στο Νοσοκομείο Άρτας, καλώντας πρωτοβάθμια σωματεία και συνδικαλιστές του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα σε σύσκεψη.

ΝΑ ΜΑΣ ΒΡΟΥΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥΣ!

ΝΑ ΜΗΝ ΣΥΝΑΙΝΕΣΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΑΦΑΙΡΕΣΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΜΑΣ!

ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ Η ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ!

Εργάτες, εργαζόμενοι

Αυτό που ξεδιπλώνεται καθημερινά μπροστά στα μάτια μας δεν έχει προηγούμενο. Με τον ερχομό του στην κυβέρνηση και χωρίς την παραμικρή καθυστέρηση, το ΠΑΣΟΚ προωθεί έναν καταιγισμό αντιλαϊκών και αντεργατικών μέτρων σε όλα τα μέτωπα.

· Στο ασφαλιστικό όπου προωθείται η ριζική ανατροπή των ασφαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων.

· Στις εργασιακές σχέσεις όπου βαθαίνει η επίθεση στο δικαίωμα όλων των εργαζομένων στην πλήρη και σταθερή δουλειά.

· Στο εργατικό εισόδημα όπου η αφαίμαξη όχι μόνο θα συνεχιστεί αλλά θα ενταθεί.

· Στα δημοκρατικά δικαιώματα όπου η κρατική τρομοκρατία απλώνεται σε κάθε πτυχή της καθημερινής ζωής.

Και μας εκβιάζουν ανοιχτά προκειμένου να αποδεχτούμε τις νέες θυσίες που απαιτούν τα συμφέροντα του κεφάλαιου, να συναινέσουμε σε όλον αυτόν τον ορυμαγδό αντεργατικών μέτρων που επιβάλλει η ΕΕ και τα ιμπεριαλιστικά της επιτελεία. Θέλουν να μας φορτώσουν τις συνέπειες της κρίσης τους. Θέλουν να μας τρομοκρατήσουν, να σκύψουμε το κεφάλι, να παραιτηθούμε από τα δικαιώματά μας, δήθεν «για να αποφύγουμε τα χειρότερα».

Όπως κάνουν οι εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ που σε αυτές τις δύσκολες για τους εργαζόμενους στιγμές δείχνουν το πραγματικό τους πρόσωπο, αποδεικνύουν τον πραγματικό τους ρόλο. Που δεν είναι άλλος από το να εξουδετερώνουν τις εργατικές αντιστάσεις, να βοηθούν στο να μείνει η εργατική τάξη στη γωνία, υποταγμένη και αποπροσανατολισμένη. Που νομιμοποιούν την επίθεση στην ασφάλιση με τη συμμετοχή τους στον ψευτοδιάλογο. Που συνυπογράφουν με τον ΣΕΒ. Που ξεπούλησαν όλους τους εργατικούς αγώνες των προηγούμενων χρόνων στους οποίους εκφράστηκαν -με τον πιο μαζικό τρόπο- η οργή και οι αγωνιστικές διαθέσεις των εργαζομένων. Που σήμερα αρνούνται να κάνουν την παραμικρή κινητοποίηση, νομιμοποιώντας τον αντιλαϊκό προϋπολογισμό και την αντεργατική καταιγίδα που ήδη ξεκίνησε.

Εργαζόμενες, εργαζόμενοι

Σε αυτές τις συνθήκες δεν έχει θέση καμία αυταπάτη. Εάν δεν πάρουμε την υπόθεση στα δικά μας χέρια, αυτό που μας περιμένει είναι το ολοκληρωτικό ξερίζωμα δικαιωμάτων και κατακτήσεων. Μόνο με τους δικούς μας αγώνες και τις αντιστάσεις μας μπορούμε να βάλουμε φρένο στην ακατάσχετη επιθετικότητα του κεφάλαιου. Αυτά που με αγώνες κερδίσαμε, μόνο με αγώνες θα μπορέσουμε να τα υπερασπιστούμε. Με αγώνες μαζικούς, διεκδικητικούς, ανυποχώρητους. Με αγώνες που θα ενώνουν την εργατική τάξη και όχι με κινητοποιήσεις κομματικής αυτοεπιβεβαίωσης σαν αυτές που διοργανώνει το ΠΑΜΕ, διασπώντας τους εργαζόμενους, βάζοντας εμπόδια στην αναγκαιότητα συγκρότησης ενιαίου μετώπου αντίστασης των εργαζομένων και «στρίβοντας» όποτε το κίνημα ξεπερνάει την εθιμοτυπική λογική του ΠΑΜΕ και γίνεται πραγματικά επικίνδυνο για το σύστημα.

Αυτό το μήνυμα οφείλουμε να δώσουμε και μέσα από τη συμμετοχή μας
στην απεργία που καλούν σωματεία και ομοσπονδίες στις 17 του Δεκέμβρη.

Ενάντια στους εκβιασμούς και την τρομοκρατία του κεφάλαιου.

Ενάντια στην πολιτική που θέλει να φορτώσει τις συνέπειες της καπιταλιστικής κρίσης στις πλάτες μας.

Ενάντια στον «διάλογο» και τη συναίνεση που θέλει να αποσπάσει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και την οποία της πρόσφεραν όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα, τόσο με τη στάση τους στις πρόσφατες κινητοποιήσεις για τον Δεκέμβρη όσο και με τη συμμετοχή τους στη συνάντηση των πολιτικών αρχηγών για τη «διαφάνεια».

Παλεύοντας για:

· Πλήρη και σταθερή δουλειά για όλους - Κατάργηση των «ελαστικών» μορφών εργασίας

· Πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις

· Ασφάλιση και περίθαλψη για όλους - Κατάργηση των αντιασφαλιστικών νόμων Σιούφα, Ρέππα, Πετραλιά.

· Επίδομα ανεργίας σε όλους τους ανέργους για όλο το διάστημα της ανεργίας.

· Πολιτικές, συνδικαλιστικές, ατομικές ελευθερίες.

Ταξική Πορεία

Απεργία νοσοκομειακών γιατρών

Απεργία νοσοκομειακών γιατρών

Θα μπορούσε να αναδείξει τη «λίστα προβλημάτων» των εργαζόμενων στα νοσοκομεία;

Σε 24ωρη απεργία κατέβηκαν οι νοσοκομειακοί γιατροί στις 30 Νοέμβρη. Για εφημερίες που δεν πληρώνονται, για προσλήψεις που δεν γίνονται και μια σειρά άλλα αιτήματα.

Να θυμηθούμε ότι πριν ένα χρόνο, κόντρα στις συνδικαλιστικές ηγεσίες, υπήρξαν στους νοσοκομειακούς γιατρούς μαζικές διαδικασίες και αποφάσεις για κινητοποιήσεις που απέσπασαν από την κυβέρνηση μερική ικανοποίηση των αιτημάτων τους.

Οι καθηλωμένοι μισθοί και η σύνδεσή τους με το βαθμό, το μωσαϊκό των σχέσεων εργασίας με τους επίκουρους και τους συμβασιούχους, η έλλειψη γιατρών και η εντατικοποίηση της δουλειάς, ιδίως μέσα από τα εξαντλητικά προγράμματα εφημεριών, το «τρεχαντήρι» των ειδικευόμενων και η επιβολή «μιας κάποιας προσαρμογής» στις απαιτήσεις της ιεραρχίας, ως εισιτήριο της «επιστημονικής και επαγγελματικής τους» αποκατάστασης, είναι τα προβλήματα που απασχολούν την πλειονότητα των νοσοκομειακών γιατρών.

Τελευταία, προστίθενται σ’ αυτά και κατασχέσεις μισθών, με δικαστικές αποφάσεις που δικαιώνουν προσφυγές φαρμακευτικών εταιρειών ενάντια σε νοσοκομεία που τους χρωστάνε.

Από δίπλα και στον ίδιο χώρο, άλλα τόσα και περισσότερα προβλήματα στους άλλους κλάδους εργαζόμενων.

Η λιτότητα και οι καθημερινά επιδεινούμενες συνθήκες και σχέσεις δουλειάς, το χτύπημα του δικαιώματος στην ασφάλεια και τη σύνταξη είναι τα ζητήματα που ενοποιούν το σύνολο των εργαζόμενων στα νοσοκομεία (και γενικά) ενάντια στις πολιτικές του συστήματος και των κυβερνήσεών του.

Το αν μέχρι σήμερα δεν μπορεί να εκφραστεί η ενότητα στην πάλη συνολικά των εργαζόμενων στα νοσοκομεία, οφείλεται όχι μόνο στην πολιτική του «διαίρει και βασίλευε» των κυβερνήσεων, αλλά και στις φιλότιμες προσπάθειες των συνδικαλιστικών ηγεσιών.

Ηγεσιών που, όταν αναγκάζονται από την πίεση των εργαζόμενων να κινηθούν, «προβάλλουν» τα αιτήματά τους όχι στη βάση των δικαιωμάτων και των αναγκών τους, αλλά «προσπαθώντας να πείσουν» για την ανάγκη κάποιας ιδιαίτερης αντιμετώπισής τους. Ειδικά επιδόματα, ειδικά μισθολόγια και πάει λέγοντας.

Ξαναγυρίζοντας στους νοσοκομειακούς γιατρούς, το ερώτημα που τίθεται είναι αν θα μπορέσει η μεγάλη τους πλειοψηφία, με κορμό τους ειδικευόμενους, να προβάλλει τα προβλήματα και τις ανάγκες της και να διεκδικεί λύσεις γι αυτά, την ίδια στιγμή που θα αναζητά την κοινή δράση με τους εργαζόμενους στα νοσοκομεία και γενικότερα, ενάντια στην επίθεση του συστήματος και των κυβερνήσεών του.

Για μισθούς και μεροκάματα στο κόστος της ζωής, ενάντια στη λιτότητα και την ακρίβεια.

Για το δικαίωμα στη δουλειά, την ασφάλεια και τη σύνταξη.

Για πλήρη και δωρεάν περίθαλψη για όλους.

Εκλογές στο Σύλλογο Εργαζόμενων του Νοσοκομείου «Χατζηκώστα» στα Γιάννενα

Εκλογές έγιναν πρόσφατα στο Σύλλογο Εργαζόμενων του Νοσοκομείου «Χατζηκώστα». Προηγήθηκε μια διετία κινηματικής απραξίας Συλλόγου – Ομοσπονδίας, με τα προβλήματα για τους εργαζόμενους να περισσεύουν. Η ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ οφείλει μετεκλογικά να ξεπεράσει προβλήματα συγκρότησης, λειτουργίας και δράσης, που δεν της επέτρεψαν, τη διετία που πέρασε, να ανοίξει με τον καλύτερο τρόπο τα ζητήματα που απασχολούν τους εργαζόμενους και τις διεξόδους πάλης.

Ψήφοι Εδρες στο ΔΣ

ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ 82 (122) * 1 (2)

ΠΑΣΚΕ 283 (270) 5 (4)

ΕΑΜΥ-ΠΑΜΕ 73 (68) 1 (1)

ΔΑΚΕ 56 (105) 1 (2)

ΑΡΣΥ 52 1

* Σε παρένθεση τα αποτελέσματα του 2007. Το 2007 η ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ κατέβηκε σε συνεργασία με την ΑΡΣΥ.

Καταδίκη της νέας τρομοκρατικής επίθεσης σε βάρος της Βενετίας Μανωλοπούλου

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ - ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

Η Ταξική Πορεία καταδικάζει τη νέα τρομοκρατική επίθεση σε βάρος της Βενετίας Μανωλοπούλου, συνδικαλίστριας του Σωματείου Καθαριστριών Κεντρικής Μακεδονίας, η οποία εργάζεται στο Αεροδρόμιο Μακεδονίας.

Με την ίδια ανατριχιαστική μέθοδο, ένα χρόνο μετά τη δολοφονική επίθεση ενάντια στην Κ. Κούνεβα και ξανά με στόχο μια συνδικαλίστρια καθαρίστρια το αδίστακτο χέρι της εργοδοτικής τρομοκρατίας ξαναχτύπησε.

Ευτυχώς χωρίς ανθρώπινο θύμα αυτή τη φορά, αλλά με την ξεκάθαρη απειλή απέναντι σε κάθε εργαζόμενο που αντιστέκεται, που διεκδικεί, που αγωνίζεται.

Ωστόσο, αυτοί που ζήλεψαν τους επίδοξους δολοφόνους της Κωνσταντίνας καλά θα κάνουν να έχουν υπόψη τους ότι η αγανάκτηση των εργαζομένων, η συσσωρευμένη οργή που με κάθε τρόπο επιχειρούν να καταπνίξουν αυτοί και όσοι τους πληρώνουν, είναι ένας δρόμος δίχως επιστροφή, και οι αγώνες της εργατικής τάξης ενάντια στο σύγχρονο εργασιακό μεσαίωνα που θέλει να επιβάλει ο καπιταλισμός θα γίνουν το ποτάμι που θα ξεπλύνει όλα αυτά τα μιάσματα.

Η ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ!

1 Δεκέμβρη 2009

Ταξική Πορεία

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕΙ!

Με μια εντυπωσιακή ορμή, κινούμενοι από την αγανάκτηση αλλά και από την αγωνία για το αβέβαιο μέλλον, χιλιάδες εργαζόμενοι με προγράμματα stage βγήκαν τις προηγούμενες εβδομάδες στους δρόμους διεκδικώντας το αυτονόητο: μόνιμη και σταθερή δουλειά, με πλήρη ασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα.

Η κοροϊδία των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ που για χρόνια είχαν σε ομηρία τους δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενους με stage, και η ανακοίνωση από τη νεόκοπη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ της απόλυσης των εργαζομένων αυτών, δεν έμειναν αναπάντητες: οι εργαζόμενοι με stage ξεκίνησαν να οργανώνουν την πάλη τους και να συντονίζουν τη δράση τους. Η μαζική πανελλαδική απεργία της Πέμπτης 5 Νοέμβρη και η μεγάλη διαδήλωση στο κέντρο της Αθήνας ήταν το πρώτο βήμα σε έναν αγώνα που πρέπει να έχει συνέχεια. Γιατί η μόνη πραγματική πίεση, η μόνη διέξοδος για τους εργαζόμενους είναι ο μαζικός αγώνας, η μαζική συλλογική διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους.

Το γνωρίζει πολύ καλά αυτό η κυβέρνηση και γι’ αυτό κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της για να κάμψει τον αγώνα και το ηθικό των εργαζομένων με stage. Προσπαθεί να τους ενοχοποιήσει στα μάτια των υπόλοιπων εργαζομένων, παρουσιάζοντάς τους ως τα ρουσφέτια των κυβερνήσεων της ΝΔ που τώρα θέλουν να «βολευτούν». Προσπαθεί να τους διασπάσει, τάζοντας μοριοδότηση σε κάποιους από αυτούς. Είναι η τακτική που ακολουθούν όλες οι κυβερνήσεις του κεφάλαιου, είτε ΠΑΣΟΚ είτε ΝΔ, όταν οι εργαζόμενοι διεκδικούν μαζικά. Την ίδια τακτική ακολούθησαν και με τους τραπεζοϋπάλληλους οι οποίοι παρουσιάζονταν ως ρετιρέ, με τους δασκάλους, με τους εργαζόμενους στους Δήμους και πρόσφατα με τους λιμενεργάτες του Πειραιά.

Αυτή η τακτική δεν πρέπει να μείνει αναπάντητη. Το δικαίωμα στη δουλειά είναι αναφαίρετο δικαίωμα όλων των εργαζομένων και όχι προνόμιο, και ο αγώνας για το δικαίωμα αυτό είναι ένας αγώνας δίκαιος που οφείλουν να τον δώσουν από κοινού όλοι οι εργαζόμενοι. Καμιά προσπάθεια ενοχοποίησης δεν πρέπει να μείνει αναπάντητη. Γιατί οι πραγματικοί ένοχοι, οι μόνοι ένοχοι, είναι το κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις του. Αυτοί που καλλιεργούν την ανασφάλεια και την αβεβαιότητα προκειμένου να κάνουν τη δουλειά τους, προκειμένου να υποτάξουν τους εργαζόμενους και να τους εκμεταλλεύονται ανενόχλητοι, κατά πώς τους βολεύει. Και δίπλα σε αυτούς, οι συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ που στρέφονται ανοιχτά ενάντια σε κάθε εργατικό αγώνα που αποφασίζει να συγκρουστεί με την πολιτική που επιβάλλει το κεφάλαιο.

Καμία προσπάθεια διάσπασης δεν πρέπει να περάσει. Γιατί η δύναμη των εργαζομένων βρίσκεται στη συλλογικότητα και τη μαζική πάλη. Γιατί η λογική «εγώ θα τη βολέψω» έχει φέρει τους εργαζόμενους στη δύσκολη θέση που βρίσκονται σήμερα.

Ο αγώνας αυτός μπορεί και πρέπει να συνεχιστεί και να ενισχυθεί. Πρώτα και κύρια με τη συζήτηση ανάμεσα στους ίδιους τους εργαζόμενους. Μέσα από γενικές συνελεύσεις ανά πόλη ή ανά φορέα. Γιατί όσο περνάει ο καιρός τόσο θα σκληραίνει η κυβερνητική αντιπαράθεση αλλά και οι προσπάθειες διάσπασης του κοινού αγώνα. Και ο μόνος τρόπος για να ξεπεραστούν αυτά είναι μόνο η μαζική ζωντανή συμμετοχή των εργαζομένων σε όλα τα επίπεδα.

Ενάντια στις αυταπάτες περί δικαστικής «διεξόδου». Γιατί κανένας μαζικός αγώνας εργαζομένων δεν δικαιώθηκε στα δικαστήρια. Γιατί ο μόνος τρόπος να δικαιωθούν οι εργαζόμενοι είναι οι αγωνιστικές τους κινητοποιήσεις.

Σε συντονισμό με τον αγώνα που δίνουν οι συμβασιούχοι του Δημοσίου. Γιατί διεκδικούν το ίδιο ακριβώς πράγμα. Γιατί και αυτοί αγωνίζονται ενάντια στον εργασιακό μεσαίωνα, την πολιτική της ανασφάλειας και της ανεργίας.

• ΟΧΙ ΣΤΙΣ «ΕΛΑΣΤΙΚΕΣ» ΜΟΡΦΕΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ!

• ΠΛΗΡΗΣ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ!

• ΝΑ ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΜΕ STAGE!

• ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΤΕΙ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΟΛΟ ΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΟΥΣ!

• ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ!

Ταξική Πορεία

Email: taxikiporeia@yahoo.gr • Τηλ.: 6937367124 - 6938166026

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΛΙΜΑΝΙΟΥ ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΛΙΜΕΝΕΡΓΑΤΕΣ

Η Ταξική Πορεία καλεί όλους τους εργαζόμενους στη συγκέντρωση και πορεία αλληλεγγύης στον αγώνα των λιμενεργατών την Παρασκευή 6 Νοέμβρη, στις 6:00 το απόγευμα στο σταθμό ηλεκτρικού του Πειραιά.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΛΙΜΕΝΕΡΓΑΤΩΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΑΓΩΝΑΣ!

Για τους εργαζόμενους στα STAGE

Όχι στην εργασιακή ομηρία και την ανασφάλεια!

ΠΛΗΡΗΣ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ!

Δεν πέρασαν τρεις εβδομάδες από τις βουλευτικές εκλογές και η νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ απέδειξε τις πραγματικές της προθέσεις απέναντι στους εργαζόμενους και τα τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζουν.

Πρώτο της θύμα, οι εργαζόμενοι μέσω των προγραμμάτων stage στο Δημόσιο οι οποίοι θα βρεθούν στο δρόμο, αφού το ΠΑΣΟΚ ανακοίνωσε ότι καταργούνται τα προγράμματα αυτά στο Δημόσιο. Δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενοι -κυρίως νέα παιδιά- θα βρεθούν, από τη μια μέρα στην άλλη, στην ανεργία, ανεξάρτητα από το εάν οι περισσότεροι από αυτούς δούλεψαν για χρόνια ολόκληρα στο Δημόσιο κάτω από αυτό το καθεστώς, καλύπτοντας πάγιες ανάγκες.

Καμώνεται το ΠΑΣΟΚ ότι έτσι δίνει τέλος σε μία αδικία που γινόταν σε βάρος των εργαζομένων αυτών. Όμως ήταν οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ που πρώτες εφάρμοσαν αυτήν τη μορφή εργασίας, μαζί με άλλες μορφές «ελαστικής» εργασίας, ακολουθώντας πιστά τις οδηγίες της ΕΕ και με στόχο το χτύπημα του δικαιώματος κάθε εργαζόμενου στην πλήρη και σταθερή δουλειά. Και είναι η σημερινή κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ που ανακοινώνει ότι τα stage θα εφαρμοστούν στον ιδιωτικό τομέα (!!!) κάνοντας τον πρόεδρο του ΣΕΒ να πανηγυρίζει από τη χαρά του, καθώς ανοίγει ο δρόμος για την πιο άγρια εκμετάλλευση των νέων εργαζομένων και για το χτύπημα των συλλογικών συμβάσεων εργασίας.

Προκειμένου να δικαιολογήσει αυτήν την ωμή πρόκληση απέναντι στους εργαζόμενους με stage, αλλά και για να απαντήσει στη δίκαιη αγανάκτησή τους, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δεν διστάζει να τους ενοχοποιήσει κι από πάνω, να τους «στήσει στον τοίχο», να τους κατηγορήσει για ρουσφέτια, και ότι ήξεραν με ποιους όρους έπιαναν δουλειά. Λες και δεν γνώριζε ότι όλο αυτό το απαράδεκτο καθεστώς της εργασιακής ομηρίας (που πρώτο το ΠΑΣΟΚ εφάρμοσε και θα συνεχίσει να εφαρμόζει μέσα από τη συνέχιση και την επέκταση των «ελαστικών» μορφών εργασίας) είχε σαν στόχο και το να κάνει τους εργαζόμενους ευάλωτους σε κάθε μορφής εκβιασμούς και πιέσεις, ανίκανους να διεκδικήσουν οτιδήποτε.

Και από δίπλα, η ΝΔ να προσπαθεί να εμφανιστεί ως τιμητής των εργαζόμενων με stage. Η ΝΔ που όλα αυτά τα χρόνια συνέχισε και βάθυνε το καθεστώς της ανασφάλιστης εργασίας, που συνέχισε και επέκτεινε τις κάθε μορφής «ελαστικές» εργασιακές σχέσεις, που έδωσε κάλυψη στην ενοικίαση εργαζομένων και στους κάθε λογής εργολάβους-δουλέμπορους, που στήριξε ό,τι πιο αντιδραστικό και αντεργατικό προτάθηκε από το κεφάλαιο και την ΕΕ, έρχεται σήμερα να δείξει τα «φιλεργατικά» της αισθήματα!

Απέναντι σε όλους αυτούς, οι εργαζόμενοι πρέπει να έχουν μία και μόνη απάντηση: την υπεράσπιση του δικαιώματος στην πλήρη και σταθερή δουλειά ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ, την υπεράσπιση των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ, μέσα από τη συλλογική αγωνιστική διεκδίκηση.

Στον εργασιακό μεσαίωνα που προσπαθούν να επιβάλουν το κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις του, στο μοντέλο του εργαζόμενου-λάστιχο, στο παρόν και το μέλλον της ανεργίας, της εργασιακής ανασφάλειας, των εκβιασμών και της υποταγής, η απάντηση βρίσκεται στη μαζική αντίσταση και πάλη, στην οργάνωση και τον αγώνα.

Οι εργαζόμενοι με stage, όπως και όλοι οι εργαζόμενοι, έχουν κάθε δικαίωμα να διεκδικούν μόνιμη και σταθερή δουλειά. Έχουν κάθε δικαίωμα να απαιτούν την ασφαλιστική τους κάλυψη για όλο το διάστημα της μέχρι τώρα εργασίας τους. Και έχουν κάθε λόγο να αγωνιστούν μαζί με όλους τους εργαζόμενους ενάντια στο νέο γύρο της αντεργατικής επίθεσης που απ’ ό,τι φαίνεται έχει ήδη ξεκινήσει.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ!

ΝΑ ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΜΕ STAGE!

ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΤΕΙ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΟΛΟ ΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΟΥΣ!

ΠΛΗΡΗΣ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ!

ΟΧΙ ΣΤΙΣ «ΕΛΑΣΤΙΚΕΣ» ΜΟΡΦΕΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ!

ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ!

Ταξική Πορεία

Διαδήλωση στο λιμάνι του Πειραιά.

Μετά από σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε στο ΕΚΠ, την Κυριακή 18/10/2009, οργανώσεις της Αριστεράς και κινήσεις του εργατικού κινήματος, που δρουν στο Πειραιά, καλούμε από κοινού τους εργαζόμενους να στηρίξουν τον αγώνα και να διαδηλώσουν:

• Ενάντια στην ιδιωτικοποίηση του λιμανιού

• Για την ακύρωση της σύμβασης με την Cosco

• Για την υπεράσπιση των εργασιακών δικαιωμάτων

• Για να μη χαθεί καμιά θέση εργασίας

Καλούμε σε πορεία στο κέντρο του Πειραιά την Τρίτη 20/10 στις 18:00 με αφετηρία το σταθμό του Ηλεκτρικού Πειραιά.

ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΚΚΕ(μ-λ), ΣΥΡΙΖΑ, Κομμουνιστική Οργάνωση Ανασύνταξη, Ταξική Πορεία.

ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟΥΣ ΛΙΜΕΝΕΡΓΑΤΕΣ - ΟΛΟΙ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΠΕΙΡΑΙΑ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ!

ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟΥΣ ΛΙΜΕΝΕΡΓΑΤΕΣ!

Η ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ!

Η Ταξική Πορεία καλεί όλους τους εργαζόμενους στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας που διοργανώνουν οι λιμενεργάτες του Πειραιά τη Δευτέρα 19 Οκτωβρίου, στις 9:30 το πρωί, έξω από τα Δικαστήρια Πειραιά (Φίλωνος & Σκουζέ 3-5) ενάντια στην αίτηση ασφαλιστικών μέτρων που έκανε ο πρόεδρος του ΕΒΕΑ, Κ. Μίχαλος.

Ενάντια στην ποινικοποίηση των αγώνων, ενάντια στο κεφάλαιο, την κυβέρνησή του και τους διάφορους «καλοθελητές» του, να αντιτάξουμε την αλληλεγγύη μας, τον κοινό αποφασιστικό αγώνα όλων των εργαζομένων.

ΓΙΑΤΙ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΛΙΜΕΝΕΡΓΑΤΩΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΑΓΩΝΑΣ!