Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα εργαζομενοι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα εργαζομενοι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

25 Μαρ 2011

Αδειάζει το ΕΣΥ...

Στις 2.500-3.000 ανέρχονται οι νέες κενές θέσεις νοσηλευτικού και παραϊατρικού προσωπικού, που προστέθηκαν στα προϋπάρχοντα τεράστια κενά στελέχωσης στις μονάδες του ΕΣΥ σε όλη την Ελλάδα μέσα στον προηγούμενο χρόνο.
Οι συνολικές αποχωρήσεις όλων των κατηγοριών και κλάδων και ειδικοτήτων από τα νοσοκομεία της χώρας την προηγούμενη χρονιά ανήλθαν στις 7.500.
Είναι γνωστό ότι προς το παρόν, για το 2011 έχει δοθεί έγκριση από το υπουργείο εσωτερικών για πρόσληψη στο τομέα υγείας των παρακάτω θέσεων:

- 681 θέσεις ειδικευμένων γιατρών, όλων των βαθμών και ειδικοτήτων
-Πληρώματα Ασθενοφόρων (66 θέσεις) 49 θέσεις (ΦΕΚ 1162/06-12-10) 17 θέσεις (ΦΕΚ 1180/13-12-10)
- Νοσηλευτικό, Παραϊατρικό Προσωπικό ( 70 θέσεις-ΦΕΚ 1162/06-12-10)
- Τεχνικό Προσωπικό ( 12 θέσεις-ΦΕΚ 1185/14-12-10)
- Διάφορες Ειδικότητες ( 22 θέσεις-ΦΕΚ 1180/13-12-10)
- Βοηθητικό προσωπικό ( 10 θέσεις-ΦΕΚ 429/26-5-10) !!!

4 Δεκ 2010

Προετοιμάζοντας την απεργία της 15ης Δεκέμβρη!

Ενόψει της πανεργατικής απεργίας στις 15 Δεκέμβρη πραγματοποιούνται μια σειρά εκδηλώσεων εργαζομένων του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα με θέμα τις αντιδραστικές, αντεργατικές εξελίξεις και την ανάγκη οργάνωσης των εργατικών αντιστάσεων.
Την ΠEμπτη 9 ΔεκEμβρη, στις 7:00 το απόγευμα εργαζόμενοι του Δημοσίου διοργανώνουν εκδήλωση στο κέντρο της Αθήνας, στην αίθουσα του Συλλόγου των Εργαζομένων της Τράπεζας της Ελλάδας (Σίνα 16)
 

Την Iδια μEρα και Ωρα, η Ταξική Πορεία διοργανώνει εκδήλωση στο Δημαρχείο Υμηττού με θέμα «Οργανώνουμε την πάλη μας, υπερασπιζόμαστε τα δικαιώματα και τις κατακτήσεις μας, ενάντια στον εργασιακό μεσαίωνα του μνημονίου, της φτώχειας, της ανεργίας, της ανασφάλειας». 
 
Την ΚΥΡΙΑΚΗ 12 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, στις 6:00 το απόγευμα, η Ταξική Πορεία πραγματοποιεί αντίστοιχη εκδήλωση και στο Περιστέρι, στην Αίθουσα Δημοτικού Συμβουλίου (Παρασκευοπούλου & Κωστή Παλαμά).

28 Αυγ 2010

Οι απεργιακές κινητοποιήσεις του '09 - '10

17 ΔΕΚΕΜΒΡΗ
ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ αρνούνται οποιαδήποτε κινητοποίηση, δίνοντας την ευκαιρία στο ΠΑΜΕ να αξιοποιήσει αυτήν τους την αδράνεια και να κηρύξει 24ωρη απεργία στα σωματεία, τις ομοσπονδίες και τα εργατικά κέντρα που ελέγχει, ενώ παράλληλα θέτει το ζήτημα της συμμετοχή στην απεργία και σε σωματεία που δεν έχει πλειοψηφία. «Χαλίφης στη θέση του χαλίφη» το ΠΑΜΕ, έφτασε στο σημείο να μιλάει για πανεργατική απεργία, δημιουργώντας εσκεμμένα σύγχυση σε πολλούς εργασιακούς χώρους, ενώ καλούσε σε συγκέντρωση στο Πεδίο του Άρεως! Η πράξη απέδειξε ότι και αυτή η απεργία δεν ήταν παρά μία «ντουφεκιά» αντίστοιχη με αυτές που χρόνια κάνει η ΓΣΕΕ μπροστά στην ψήφιση του προϋπολογισμού, μία κίνηση στη βάση της κομματικής επιβεβαίωσης και όχι στη βάση της εξυπηρέτησης των εργατικών συμφερόντων.
Στα πλαίσια της ενδοσυνδικαλιστικής διαμάχης η ΓΣΕΕ έβγαλε μια κατάπτυστη ανακοίνωση όπου ούτε λίγο ούτε πολύ απειλούσε όσους ήθελαν να συμμετάσχουν στα συλλαλητήρια εκείνης της ημέρας, προειδοποιώντας τους ότι δεν τους καλύπτει! Οι κωμικοτραγικές καταστάσεις συνεχίστηκαν με την ΟΛΜΕ να καλεί την ίδια μέρα σε… τρίωρη στάση εργασίας και συγκέντρωση στα Προπύλαια και τη ΔΟΕ σε απεργία την προηγούμενη, στις 16, «αντιστεκόμενη» στο ...ΠΑΜΕ!
Η 17 Δεκέμβρη ανέδειξε και τη σύγχυση που επικρατεί στην εξωκοινοβουλευτική Αριστερά και στα πρωτοβάθμια σωματεία, καθώς κατάφεραν να γίνουν διελκυστίνδα ανάμεσα σε ΠΑΜΕ (μάλιστα, κάποιοι θεώρησαν ότι κάτι άλλαξε στη στάση του!) και ΟΛΜΕ. Μάλιστα, αφού το ΠΑΜΕ τους απέκλεισε κάθε δίοδο συνεννόησης κατέληξαν σε ένα αλλοπρόσαλλο κάλεσμα με προσυγκέντρωση κάποιων σωματείων του ιδιωτικού τομέα στο Μουσείο και συγκέντρωση στα Προπύλαια καθώς ένα κομμάτι των Παρεμβάσεων καλούσε απευθείας στη συγκέντρωση της ΟΛΜΕ!

6 Μαΐ 2010

ΑΘΗΝΑ: ΠΡΩΤΟΦΑΝΗΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ & ΠΟΡΕΙΑ - ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΛΑΟΥ!

Πεδίο του Άρεως, Πατησίων, Σταδίου, Σύνταγμα, Πανεπιστημίου, χιλιάδες κόσμου συγκεντρωμένοι σήμερα στην Αθήνα. Η μεγαλύτερη συγκέντρωση που έγινε ποτέ, τουλάχιστον μετά το ’74. Ήταν τόσο μεγάλη που καλά – καλά δεν μπορούσε να ξεκινήσει η πορεία.
Μια παρουσία λαού που κατατρόμαξε και δημιούργησε πανικό στη κυβέρνηση και στις δυνάμεις του συστήματος γι’ αυτό και δόθηκε εντολή να χτυπηθεί ο λαός. Αμέτρητες οι προσπάθειες και τα ντου των ΜΑΤ κατά πάνω στο κόσμο, δακρυγόνα, ασφυξιογόνα και ότι άλλο διαθέτει η τεχνολογία της καταστολής. Ο κόσμος όμως δεν έφευγε! Αντιμετώπισε τις επιθέσεις με αποφασιστικότητα και συγκροτημένα γι΄ αυτό και στο Σύνταγμα η κυβέρνηση επέλεξε τη μεγαλύτερη επίθεση, αλλά ακόμη και τότε ο κόσμος δεν έφευγε και κατάγγελλε την καταστολή και τη κυβερνητική πολιτική.
Το μπλοκ της Ταξικής Πορείας σε καμιά περίπτωση δεν έκανε πίσω, δε διαλύθηκε. Στήριξε και βοήθησε και άλλο κόσμο να διαδηλώσει και να μη γίνει έρμαιο των αστυνομικών επιθέσεων. Δήλωσε αποφασισμένο ότι η πορεία θα γίνει πάση θυσία
όπως και έγινε. Όταν βρισκόμασταν στη Μητροπόλεως δύο ομάδες Δίας, γύρω στις 50 μηχανές, κατέβηκαν από το Σύνταγμα, αφού ολοφάνερα στοχοποίησαν και
έδειχναν το μπλοκ, και ζητήθηκε από τους διαδηλωτές να διαλυθούν, κάτι που δεν έγινε φυσικά και τότε εφόρμησαν κατά πάνω μας και προσπάθησαν να μας διαλύσουν. Αλλά ούτε τότε το κατάφεραν, ανασυγκροτηθήκαμε αμέσως και προχωρήσαμε από τον οδό Βουλής προς τη Σταδίου όπου ενωθήκαμε και με άλλους διαδηλωτές, συνεχίζοντας τη πορεία ξανά από το Σύνταγμα και προς τη Πανεπιστημίου, Ομόνοια και πάλι Σταδίου μέχρι τη Κλαυθμώνος. Η πορεία έληξε μέσω τις Πανεπιστημίου στην Ομόνοια.
Ο κόσμος καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδήλωσης ήταν μαχητικός και αποφασισμένος, διαδήλωσε την αντίθεσή του στη πολιτική του ΔΝΤ, της ΕΕ, της κυβέρνησης και των στηριγμάτων της ΝΔ και ΛΆΟΣ.
Η διαδήλωση δεν ήταν ειρηνική, όπως επαναλαμβάνουν τα κατατρομαγμένα κυβερνητικά φερέφωνα των ΜΜΕ που δεν μπορούν να κρύψουν το δέος τους από το μέγεθος της διαδήλωσης, και δεν ήταν γιατί η κυβέρνηση επέλεξε να χτυπήσει το λαό με λύσσα.

16 Απρ 2010

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ ΣΕ ΣΥΣΚΕΨΗ

Δεν θα σταματήσουμε, αν δεν τους σταματήσουμε!

Γιατί κρίνονται δικαιώματα και κατακτήσεις αιώνων!
Γιατί κρίνεται η δυνατότητα της εργατικής τάξης να οργανώνει την πάλη της, ενάντια στο κεφάλαιο και την εκμετάλλευση!
Γιατί κρίνεται η ζωή και το μέλλον μας!

Στο Πρόγραμμα Βαρβαρότητας και στη νέα φάση της σαρωτικής επίθεσης σε ασφάλιση, εργασιακές σχέσεις, συλλογικές συμβάσεις, που φέρνει και τη σφραγίδα του ΔΝΤ, να απαντήσουμε με κλιμάκωση των αγώνων, να πάρουμε την υπόθεση στα δικά μας χέρια, σε αντιπαράθεση με την υποταγμένη συνδικαλιστική ηγεσία σε ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ και τον διασπαστική, υπονομευτική, τυχοδιωκτική στάση του ΠΑΜΕ.
Μπροστά στις νέες μάχες για την ανατροπή των βάρβαρων μέτρων, αλλά και ενόψει της φετινής Πρωτομαγιάς, συνδικαλιστές του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα καλούν σε συζήτηση, στο βιβλιοπωλείο "Εκτός Των Τειχών" (Γραβιάς 10-12, Εξάρχεια) το Σάββατο 17 Απρίλη στις 6:00 το απόγευμα.

22 Μαρ 2010

Πρωτοβουλία κοινής δράσης στο εργατικό κίνημα

Με πρωτοβουλίες κοινής δράσης στο εργατικό κίνημα

για την ανατροπή των αντεργατικών μέτρων

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες

Ο λαός, η εργατική τάξη και οι εργαζόμενοι στη χώρα μας βρίσκονται αντιμέτωποι με μια σαρωτική, ολομέτωπη επίθεση. Με αφορμή την καπιταλιστική κρίση, οι δυνάμεις του κεφάλαιου –αποθρασυμένες, γεμάτες κυνισμό και σε μια προκλητική επίδειξη δύναμης– επιχειρούν την ισοπέδωση δικαιωμάτων και κατακτήσεων δεκαετιών.

Κάτω από τη «σημαία» του Προγράμματος Σταθερότητας (το νέο συμβόλαιο υποταγής στις εντολές των ιμπεριαλιστών των ΗΠΑ και της ΕΕ και των μηχανισμών τους, ΔΝΤ, ΕΚΤ κ.λπ.) και με την τρομοκρατία των ελλειμμάτων και της χρεοκοπίας, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ –με την πλήρη στήριξη της ΝΔ, του ΛΑΟΣ και των αστικών ΜΜΕ– έχει ξεκινήσει έναν αγώνα δρόμου προκειμένου να καταφέρει ένα αποφασιστικό πλήγμα όχι μόνο στα δικαιώματα αλλά και στις συνειδήσεις του λαού και των εργαζομένων. Η καταιγιστική επίθεση έχει στόχο να τσακίσει κάθε αντίσταση, να υποτάξει το λαό και τους εργαζόμενους, να τους κάνει να αποδεχτούν μοιρολατρικά και με σκυμμένο το κεφάλι τα μέτρα που επιβάλλουν τα συμφέροντα του κεφάλαιου.

Τα πακέτα των αντιλαϊκών-αντεργατικών μέτρων διαδέχονται το ένα το άλλο, διαμορφώνοντας ένα εφιαλτικό τοπίο για τα πλατιά λαϊκά-εργατικά στρώματα. Και αυτά που έχουμε δει μέχρι σήμερα είναι μόνο η αρχή! Γιατί ακολουθούν κι άλλα, ακόμη σκληρότερα μέτρα. Ήδη βρίσκεται σε εξέλιξη η προώθηση του αντιασφαλιστικού τερατουργήματος, ενώ συλλογικές συμβάσεις και όρια απολύσεων βρίσκονται στο δρόμο για το εκτελεστικό απόσπασμα.

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες

Είναι πλέον ξεκάθαρο ότι το πρόσχημα της μείωσης των ελλειμμάτων δεν μπορεί να κρύψει αυτό που πραγματικά συντελείται: την πλήρη ανατροπή των λαϊκών και εργατικών κατακτήσεων, την προσπάθεια εξανδραποδισμού της εργατικής τάξης, την επιβολή γενικευμένης αβεβαιότητας και ανασφάλειας που θα επιτρέπει στο κεφάλαιο την απρόσκοπτη ληστρική του επέλαση σε βάρος του κόσμου της δουλειάς και του μόχθου. Μία επίθεση με βαθιά πολιτικά χαρακτηριστικά, η πολιτική «ρεβάνς» του κεφάλαιου σε βάρος της εργατικής τάξης, τώρα που ο συσχετισμός δύναμης τού το επιτρέπει. Τα μέτρα που σήμερα παίρνει η κυβέρνηση, και όσα ακόμη δρομολογεί, όχι μόνο δεν είναι προσωρινά αλλά έχουν στόχο να παγιώσουν καταστάσεις, να διαμορφώσουν ένα νέο βάρβαρο, αντιδραστικό τοπίο. Το αν και πόσο θα προχωρήσουν, το μέχρι πού θα φτάσουν, δεν θα εξαρτηθεί παρά μόνο από τη δυνατότητα του λαού και των εργαζομένων να αντισταθούν, να βάλουν φραγμό στα σχέδια αυτά. Και από τίποτε άλλο!

Απέναντι σε αυτήν την επίθεση, αυτού του μεγέθους και με αυτά τα χαρακτηριστικά, απαιτείται η μέγιστη δυνατή αγωνιστική συσπείρωση. Ένα πλατύ, μαζικό μέτωπο αγώνα που θα μπορέσει να αντιπαρατεθεί πολιτικά και ιδεολογικά στην επέλαση του κεφάλαιου με ένα και μόνο στόχο: την ανατροπή αυτών των μέτρων! Αυτός είναι σήμερα ο κύριος στόχος, το άμεσο καθήκον. Και από αυτό θα κριθούν συνολικά οι δυνατότητες του λαού και των εργαζομένων στην αντιπαράθεσή τους με τις δυνάμεις του κεφάλαιου και την άρχουσα τάξη το επόμενο διάστημα.

Η μαζική συμμετοχή των εργαζομένων στις απεργιακές κινητοποιήσεις αλλά και οι συνεχιζόμενες αγωνιστικές κινητοποιήσεις με μαζικές διαδηλώσεις και συλλαλητήρια σε όλη την Ελλάδα αποδεικνύουν τις αγωνιστικές διαθέσεις του λαού και των εργαζομένων, τη θέλησή τους να δώσουν με αποφασιστικότητα αυτή τη μάχη. Και αυτή η μάχη πρέπει να συνεχιστεί! Πιο μαζικά, πιο αποφασιστικά, μέχρι τη νίκη!

Σημαντικό στοιχείο σε αυτήν την κατεύθυνση αποτελούν και οι πρωτοβουλίες κοινής δράσης που έχουν παρθεί και πληθαίνουν καθημερινά σε όλη την Ελλάδα, και οι οποίες συσπειρώνουν όλο και περισσότερους εργαζόμενους. Ανάμεσα σε αυτές και οι πρωτοβουλίες πρωτοβάθμιων σωματείων, οι οποίες –ιδιαίτερα σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη– έχουν δώσει σοβαρά δείγματα των δυνατοτήτων της κοινής δράσης σε αυτό το επίπεδο. Γέννημα της ανάγκης που δημιουργεί η ξεπουληματική στάση της υποταγμένης συνδικαλιστικής ηγεσίας σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ και στη σημερινή, κρίσιμη συγκυρία, οι πρωτοβουλίες αυτές όχι μόνο πρέπει να στηριχτούν αλλά και να διευρυνθούν στην κατεύθυνση της κλιμάκωσης του αγώνα για την ανατροπή των μέτρων.

· Σε ευθεία αντιπαράθεση με τις υποταγμένες ηγεσίες σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ και την αστική γραμμή στο εργατικό κίνημα που επιχειρούν να αποπροσανατολίσουν τους εργαζομένους, να απενοχοποιήσουν την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και να εξουδετερώσουν τις εργατικές αντιστάσεις. Ηγεσίες που κηρύσσουν απεργίες μόνο και μόνο για να βγουν από την υποχρέωση, κάτω από το βάρος της οργής των εργαζομένων, και την ίδια ώρα που αναζητούν τους όρους της αποκλιμάκωσης των αγώνων.

· Ενάντια στην επικίνδυνη, διασπαστική γραμμή του ΠΑΜΕ το οποίο -προκειμένου να μην διασαλευτεί η μικροκομματική διαχείριση των σωματείων που ελέγχει- παραβλέπει την κρισιμότητα της κατάστασης, υποβαθμίζει τη σημασία των αντεργατικών μέτρων και της επίθεσης, και παραπέμπει τα ζητήματα σε μια γενική και αόριστη αλλαγή των συσχετισμών, καλλιεργώντας με τη σειρά του τη μοιρολατρία και τη λογική των αγώνων «για την τιμή των όπλων».

· Μέσα από την ενίσχυση των διαδικασιών συμμετοχής και συσπείρωσης των εργαζομένων, τόσο ως σωματεία όσο και ως πρωτοβουλίες συντονισμού, και όχι μέσα από συνεννοήσεις «κορυφής» που αναπαράγουν αδυναμίες και υποκειμενισμούς.

· Μέσα από την ενίσχυση των επιμέρους αγώνων και αντιστάσεων που είναι βέβαιο ότι θα ξεσπάσουν σε εργασιακούς χώρους με αφορμή την εφαρμογή των μέτρων.

· Συμβάλλοντας στην ενίσχυση μιας ευρύτερης δραστηριότητας στο εργατικό κίνημα, με επιτροπές αγώνα σε χώρους δουλειάς και κλάδους, αλλά και στην ενίσχυση του ευρύτερου μετώπου για την ανατροπή των μέτρων, σε συνεργασία με τις δεκάδες τοπικές επιτροπές που στήνονται ενάντια στα μέτρα και το Πρόγραμμα Σταθερότητας.

Μόνο έτσι θα απομονωθεί ακόμη περισσότερο η υποταγμένη συνδικαλιστική ηγεσία. Μόνο έτσι θα κατοχυρωθεί η γραμμή του ανυποχώρητου ταξικού αγώνα στο εργατικό κίνημα. Μόνο έτσι θα ξαναποκτήσουν οι εργαζόμενοι εμπιστοσύνη στις δυνάμεις τους. Μόνο έτσι θα ενισχυθούν οι αγώνες και θα μπορέσουν να ξεπεράσουν το σημερινό τους επίπεδο, ώστε να ανατρέψουν τα μέτρα που ψηφίστηκαν και αυτά που ακολουθούν.


Γκενίδου Τασούλα, μέλος ΔΣ Συλλ. Εργαζομένων ΟΤΑ Ν. Θεσ/νίκης

Γκέρτσος Ζήσης, ΕΛΜΕ Πειραιά

Γκουντούρα Λίτσα, ΕΛΜΕ Τρικάλων

Δεληγιώργης Αντρέας, Συνδικάτο Οικοδόμων Χανίων

Δερμιτζάκη Βαγγελιώ, Διδ. Σύλλογος "Α. Δελμούζος"

Θάνου Γεωργία, ΕΛΜΕ Χανίων

Καταλαγαριανάκης Γιάννης, ΕΛΜΕ Ηρακλείου

Κατραλής Βασίλης, Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων Αθήνας

Κελεσίδης Γιάννης, πρόεδρος ΕΛΜΕ Σάμου

Κιζιρίδης Κώστας, Σωματείο Εργαζομένων ΕΘΕΛ

Κοτούλας Κώστας, Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων Αθήνας

Κούτουλας Γιώργος, Σύλλογος Εργαζομένων Θριάσιου Νοσοκομείου

Λίτσικα Άννα, Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Αθήνας

Λύτης Σπύρος, μέλος ΔΣ Συλλ. Εργαζομένων Νοσοκομείου Χατζηκώστα Ιωαννίνων

Μάνος Δημήτρης, μέλος ΔΣ Συλλ. Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης «Αριστοτέλης»

Ματσούκα Μαρία, Πρόεδρος ΔΣ ΣΕΦΙΕ Θεσ/νίκης

Μίζα Ρολάντο, αντιπρόσωπο ΓΣ Συνδικάτου Οικοδόμων Λάρισας

Μιχαλάκης Κώστας, ΕΛΜΕ Μαγνησίας

Μπαμπαλετάκη Λία, Α' ΕΛΜΕ Δωδεκανήσου

Μπαμπίλης Δημήτρης, μέλος ΔΣ ΣΕΦΚ

Μπεκιάρης Κώστας, Πανελλήνια Ένωση Λιθογράφων

Μπιτοπούλου Ντίνα, Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Αθήνας

Νταμαδάκης Χρήστος, μέλος ΔΣ Συνδικάτου Οικοδόμων Χανίων

Οικονομίδης Βασίλης, εργαζόμενος στη βιομηχανία εμφιαλώσεως «Βίκος», Ιωάννινα

Παπαβασιλείου Νίκος, μέλος ΔΣ ΕΛΜΕ Σάμου

Παπαδοπούλου Μαρία, Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Αθήνας

Παπακωνσταντίνου Σπύρος, μέλος ΔΣ Συλλ. Εργαζομένων Νοσοκομείου «Αμαλία Φλέμιγκ»

Παπανδρέου Πέτρος, μέλος ΔΣ Συνδικάτου Οικοδόμων Ιωαννίνων

Περπερίδου Χρυσή, μέλος ΔΣ Συλλ. Εργαζομένων στις Ιδιωτ. Κλινικές Ν. Θεσ/νίκης και Β. Ελλάδας

Πετρά Μαρία, Μαχόμενη Αρχαιολογία Λέσβου

Πετρούλια Όλγα, μέλος ΔΣ Συλλ. Εργαζομένων στο Εθνικό Τυπογραφείο

Σακελλάρη Μαρία, Διδ. Σύλλογος "Α. Δελμούζος"

Σακκά Ρούλα, πρόεδρος ΔΣ Συλλ. Εργαζομένων 7ου Νοσοκομείου ΙΚΑ

Σαλαώρα Γιώτα, πρόεδρος ΔΣ Συλλ. Εργαζομένων Νοσοκομείου Άρτας

Σουλάι Ουράν, μέλος ΔΣ Συνδικάτου Οικοδόμων Λάρισας

Σπυρόπουλος Γιώργος, πρόεδρος ΔΣ Σωματείου Εργαζομένων «Κεραφίνα»

Τατσάκης Δημήτρης, μέλος ΔΣ Συνδικάτου Οικοδόμων Ιωαννίνων

Τσιλικάτης Χρήστος, μέλος ΔΣ Συλλ. Εργαζομένων Νοσοκομείου «Χατζηκώστα» Ιωαννίνων

Φιλίππου Νίκος, Διδ. Σύλλογος Καρδίτσας

Φυτσιλής Αλέξης, ΕΛΜΕ Καρδίτσας

Χασσούν Ιμπραήμ, οικοδόμος, αντιπρόσωπος στο Εργατικό Κέντρο Λάρισας

Χατζηνικολάου Νίκος, μέλος ΔΣ ΣΕΦΙΕ Θεσ/νίκης

Χουντής Παναγιώτης, μέλος ΔΣ ΕΛΜΕ Πειραιά

Χρόνη Μαρία, μέλος ΔΣ Συλλ. Εργαζομένων Νοσοκομείου «Α. Συγγρός


15 Μαρ 2010

ΟΛΟΙ ΑΥΡΙΟ ΣΤΙΣ 6:00 μ.μ. ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ!

ΚΑΤΩ ΤΟ «ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑΣ»!

Η Ταξική Πορεία καλεί στη διαδήλωση που διοργανώνουν ΑΔΕΔΥ, ΟΛΜΕ, ΔΟΕ και πρωτοβάθμια σωματεία
την Τρίτη 16 Μάρτη, στις 6:00 το απόγευμα, στα Προπύλαια.

Παρά την ψήφιση των μέτρων,
παρά την προσπάθεια να μας πείσουν ότι τα μέτρα «θα πιάσουν τόπο»,
παρά την προσπάθειά τους να απονομιμοποιήσουν κάθε αγωνιστική κινητοποίηση ενάντια στα βάρβαρα αυτά μέτρα,
παρά το βίαιο χτύπημα των διαδηλώσεων και των απεργιών, και το όργιο καταστολής,
παρά τη στάση της ξεπουλημένης συνδικαλιστικής ηγεσίας,

ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΜΑΖΙΚΟΠΟΙΟΥΝ ΣΥΝΕΧΩΣ ΤΙΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΟΥΝ ΟΤΙ ΕΧΟΥΝ ΤΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΝ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ,
ΟΤΙ ΘΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΥΝ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥΣ, ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΜΕΣΑΙΩΝΑ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΟΥΝ ΟΙ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΕΕ ΚΑΙ ΤΩΝ ΗΠΑ, ΤΟ ΞΕΝΟ ΚΑΙ ΝΤΟΠΙΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ!

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ!

Να βάλουμε ΦΡΑΓΜΟ ΣΤΟΝ ΕΦΙΑΛΤΗ που μας ετοιμάζουν!

ΟΛΟΙ την ΤΡΙΤΗ 16 ΜΑΡΤΗ
στις 6:00 το απόγευμα
στα ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ

Ταξική Πορεία

27 Φεβ 2010

Καταγγελία για το κλείσιμο των "Αιολικών Νέων" στη Λέσβο

Στις 25 του Φλεβάρη, μία μόλις ημέρα μετά την απεργία, οι 20 εργαζόμενοι των εφημερίδων «Αιολικά Νέα» και «Κυριακάτικα Αιολικά» της Μυτιλήνης βρήκαν τις πόρτες της επιχείρησης κλειδωμένες και τους ιδιοκτήτες άφαντους!!!
Το γελοίο πρόσχημα το έμαθαν μέσα από ένα Δελτίο Τύπου που έστειλαν οι ιδιοκτήτες στον τοπικό Τύπο! Γιατί η πραγματική αιτία, όπως γνωρίζουν πολύ καλά οι εργαζόμενοι, είναι το ότι την προηγούμενη ημέρα, την ημέρα της απεργίας, δεν πήγε κανείς τους στη δουλειά.
Να, λοιπόν, πού έχει φτάσει το θράσος της εργοδοσίας! Να πού έχει οδηγήσει τα πράγματα η σαρωτική αντεργατική πολιτική που δίνει το «πράσινο φως» σε κάθε είδους ασυδοσία, στην καταπάτηση και των στοιχειωδέστερων εργατικών δικαιωμάτων. Να ποια είναι η αντιμετώπιση των εργαζομένων από την εργοδοσία στα χρόνια του νέου εργασιακού μεσαίωνα.
Καλούμε κάθε σωματείο, κάθε εργατική συλλογικότητα, κάθε εργαζόμενο να καταδικάσει έμπρακτα αυτήν την απαράδεκτη τρομοκρατική μεθόδευση, να καταγγείλει την εκδικητική εργοδοτική μανία και να απαιτήσει την άμεση αποκατάσταση των εργαζομένων, καθώς και την αποζημίωσή τους για όσες ημέρες εργασίας έχασαν με ευθύνη της εργοδοσίας.
25/2/2010

Ταξική Πορεία

24 Ιαν 2010

Το εισόδημα των δημόσιων υπαλλήλων στο εκτελεστικό απόσπασμα

Το χρονικό μιας προκαθορισμένης επίθεσης πλησιάζει την ολοκλήρωση μιας πράξης του για τη νέα χρονιά. Σε λίγες μέρες, η κυβέρνηση θα εξαγγείλει την τελική μορφή της εισοδηματικής της πολιτικής για το 2010, που σχετίζεται με τους μισθούς και τις συντάξεις των δημόσιων υπαλλήλων αλλά και με φορολογικά μέτρα.
Οι πιέσεις της ΕΕ χρησιμοποιούνται από την κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ για να μπορέσει να νομιμοποιήσει την κλιμάκωση της επίθεσής της απέναντι στους εργαζόμενους. Με την ίδια, ακριβώς, λογική τα μέτρα που πάρθηκαν από την κυβέρνηση στην Ιρλανδία έχουν γίνει ευρέως γνωστά στον… ελληνικό λαό για να συμφιλιωθεί με την ουσία αυτού που τον περιμένει – λες και οι έλληνες εργαζόμενοι μάθαιναν αντίστοιχα πότε οι ιρλανδοί συνάδελφοί τους έπαιρναν αυξήσεις.
Η κυβέρνηση, λοιπόν, έχει σκόπιμα αφήσει να πέσουν όλα στο τραπέζι. Οι πιο παλαβές και επιθετικές προτάσεις έχουν δει το φως της δημοσιότητας, ενώ όλη η κατάσταση συνοδεύεται από αντιφατικές δηλώσεις, παλινωδίες αλλά και πραγματικές διαφοροποιήσεις σε σχέση με τα μέτρα που θα παρθούν. Και αν η μία πλευρά του αλαλούμ αυτού είναι η σκόπιμη κυβερνητική μεθόδευση να ανοίξει τη βεντάλια και να ψαρέψει αντιδράσεις, η άλλη πλευρά είναι ο φόβος στελεχών της κυβέρνησης μήπως το βάρος και η ένταση των μέτρων ανοίξει τους κρουνούς της αγανάκτησης των ήδη σοβαρά συμπιεσμένων εργαζομένων. Το σίγουρο πάντως είναι ότι το εισόδημα και των υπαλλήλων και των συνταξιούχων του δημόσιου τομέα θα γνωρίσει νέα συμπίεση μέσα από ποικίλα μέτρα και αυτό που απομένει για τις επόμενες μέρες είναι να δούμε το μέγεθος του «σοκ».
Είναι γεγονός ότι η πλήρης ασυδοσία των εργοδοσιών στον ιδιωτικό τομέα μαζί με τη διάλυση των εργασιακών σχέσεων αλλά και των συνδικάτων μεταφέρει μεγάλο βάρος της επίθεσης για την περίοδο αυτή στους εργαζόμενους του δημόσιου τομέα, όπου ακόμα υπάρχει ένα σώμα κατακτήσεων που πρέπει άμεσα να ανατραπεί. Κατακτήσεις που σχετίζονται τόσο με το εισόδημα όσο και με τις εργασιακές σχέσεις. Ετσι κι αλλιώς, η πορεία αμφισβήτησης αυτού του σώματος δικαιωμάτων και στο δημόσιο είναι εδώ και χρόνια σε εξέλιξη, τόσο μέσω της μακρόχρονης λιτότητας όσο και μέσω της –σε μεγάλη κλίμακα- αντικατάστασης μόνιμου προσωπικού με ελαστικά εργαζόμενους (stage, έκτακτους κλπ).
Τα μέτρα που έχουν πέσει στο τραπέζι αφορούν:
- τη μαζική περικοπή επιδομάτων χωρίς ακόμα να έχει γίνει ξεκάθαρο ποια από αυτά θα αφορά. Πάντως με δεδομένο ότι τα επιδόματα αφορούν σημαντικό μέρος του μισθού των δημόσιων υπαλλήλων, η περικοπή αυτή –ακόμα και αν σε αυτή τη φάση γίνει σε περιορισμένη κλίμακα- ανοίγει το δρόμο για δραματική ονομαστική μείωση του εισοδήματος των εργαζομένων.
- Την αμφισβήτηση των δώρων. Παρά τις κυβερνητικές διαβεβαιώσεις ότι δε θα καταργηθεί ο 14ος μισθός, το άνοιγμα της συζήτησης εξυπηρετεί τη «συμφιλίωση» της κοινής γνώμης με μια τέτοια προοπτική, που μπορέι να γίνει πραγματικότητα σε μια επόμενη φάση – κάτω από τις βολικές νέες πιέσεις της ΕΕ.
- Την παραπέρα ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, ζήτημα που αποτελεί κεντρική στρατηγική επιλογή του κεφαλαίου και των κυβερνήσεών του για τον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα. Είναι χαρακτηριστικό ότι η ΕΕ απαιτεί την απελευθέρωση των απολύσεων στο δημόσιο τομέα.
- Τη δραστική αύξηση της φορολογίας μέσα από πληθώρα μέτρων – ενώ είναι φανερό ότι παραμένει ζωντανή η ιδέα για ενιαίο ΦΠΑ (παρά τις δηλώσεις Πεταλωτή) που θα οδηγήσει σε σοβαρή μείωση του εισοδήματος όλων των εργαζομένων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Ταυτόχρονα, θα αυξηθεί σοβαρά η έμμεση φορολογία σε είδη πλατιάς κατανάλωσης όπως και στα τσιγάρα.
- Τέλος, νέες αντιασφαλιστικές ρυθμίσεις ετοιμάζονται όπως αναφέρεται αναλυτικά σε διπλανή στήλη.
Να σημειώσουμε τέλος ότι ο (επίσημος) πληθωρισμός έχει φτάσει το 2,6% οδηγώντας σε πραγματική μείωση το εισόδημα των εργαζομένων (ακόμα και με τα παραποιημένα επίσημα στοιχεία) και εξανεμίζοντας τις ονομαστικές αυξήσεις του 1,5% της εισοδηματικής πολιτικής.
Να σημειώσουμε επίσης ότι στην κλιμάκωση της επίθεσης, σημαντική βοήθεια προσφέρει η ΝΔ αλλά και τα Μέσα Μαζικής Παραπληροφόρησης.
Απέναντι σε όλα αυτά, ο αστάθμητος παράγοντας είναι η έκφραση της λαϊκής αντίδρασης και αντίστασης. Ειδικά σε μια χώρα, που το κεφάλαιο δεν έχει να «λαβαίνει» και πολλά ακόμα από τους εργαζόμενους και την εργατική τάξη και όπου η ιστορία του κινήματός της αλλά και ο περσινός Δεκέμβρης αποτελούν εν δυνάμει φόβητρα για το σύστημα και το πολιτικό του προσωπικό.
Παρά το γεγονός της ξεπουλημένης πρακτικής και του ξεγυμνώματος στα μάτια των εργαζομένων των συνδικαλιστικών ηγεσιών, η απεργία της ΑΔΕΔΥ στις 10 Φλεβάρη μπορεί να αποτελέσει μια ευκαιρία να στριμωχτεί το σύστημα, το πολιτικό του προσωπικό αλλά και αυτή η συνδικαλιστική ηγεσία.

Από Προλεταριακή Σημαία 633, 16/1/10

13 Ιαν 2010

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΗΣ «ΕΛΙΤ»

Απλήρωτοι από το Νοέμβρη και με τον κίνδυνο να πεταχτούν στο δρόμο της ανεργίας βρίσκονται οι 250 εργαζόμενοι της υποδηματοποιίας ΕΛΙΤ στον Κολωνό. Λίγο πριν από τα Χριστούγεννα η εργοδοσία ενημέρωσε τους εργαζόμενους ότι -λόγω οικονομικών δυσκολιών και επειδή οι τράπεζες δεν την χρηματοδοτούν- δεν μπορεί να αντεπεξέλθει στις υποχρεώσεις της, αφήνοντας όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά.

Η κατάληψη του εργοστασίου και το μπλοκάρισμα κάθε παραγωγικής και εμπορικής δραστηριότητας είναι η απάντηση των εργαζομένων στη συνεχιζόμενη κοροϊδία που ζουν από τότε μέχρι σήμερα, τόσο από την εργοδοσία όσο και από το υπουργείο Εργασίας. Την εργοδοσία που, ενώ αρχικά προσπάθησε να τους εκμεταλλευτεί για να αποσπάσει νέες επιδοτήσεις εκατομμυρίων ευρώ, τώρα τους τάζει «έναντι» προκειμένου να της επιτρέψουν να διακινήσει το εμπόρευμα που βρίσκεται στο εργοστάσιο, χωρίς την παραμικρή δέσμευση απέναντί τους. Αλλά και το υπουργείο Εργασίας το οποίο δεν δεσμεύεται ούτε καν για το έκτακτο επίδομα των 1.000 ευρώ που τους είχε υποσχεθεί αρχικά.

Όλοι αυτοί που είναι υπεύθυνοι για τη σημερινή κατάσταση αρνούνται να αναλάβουν την παραμικρή δέσμευση. Αυτοί που πλούτισαν στις πλάτες των 250 εργαζομένων, αλλά και αυτοί που στήριξαν και προώθησαν το πολιτικό πλαίσιο αυτής της εκμετάλλευσης, σήμερα «νίπτουν τας χείρας τους» φορτώνοντας τις ευθύνες στη γενικότερη κρίση. Βέβαια, αυτό που επίτηδες κρύβουν είναι ότι η κρίση είναι αποτέλεσμα της πολιτικής στην οποία στηρίχτηκαν και την οποία στήριξαν. Της πολιτικής που επιβάλλουν τα επιτελεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Της πολιτικής της κερδοφορίας του κεφάλαιου και της υπερεκμετάλλευσης των εργαζομένων. Της πολιτικής που αφαιρεί δικαιώματα από τους εργαζόμενους και το λαό για να δίνει κέρδη και προνόμια στους λίγους.

Και αυτήν την κρίση καλούνται να πληρώσουν σήμερα οι εργαζόμενοι της ΕΛΙΤ αλλά και οι χιλιάδες εργαζόμενοι που πετιούνται στο δρόμο καθημερινά πλέον. Είτε γιατί θεωρούνται «περιττοί» είτε γιατί το κεφάλαιο κρίνει ότι τα συμφέροντά του εξυπηρετούνται καλύτερα με το να μειώσει ή να σταματήσει την παραγωγή.

Και παρά τα «κροκοδείλια» δάκρυα της κυβέρνησης και του κεφάλαιου, η ίδια και χειρότερη πολιτική συνεχίζει να προωθείται. Η πολιτική της αποβιομηχάνισης της χώρας και της διάλυσης κάθε παραγωγικής της βάσης. Η πολιτική που δένει χειροπόδαρα το παρόν και το μέλλον της χώρας, όπως επιβάλλουν τα συμφέροντα των ισχυρών της ΕΕ. Η πολιτική που δημιουργεί στρατιές ανέργων, που ξεζουμίζει το λαϊκό εισόδημα, που διαλύει τις εργασιακές σχέσεις, που χτυπάει τα δικαιώματα των εργαζομένων στην ασφάλιση και στην περίθαλψη, που κάνει δυσβάσταχτο το να μορφώνει ο λαός τα παιδιά του.

Η υπεράσπιση του δικαιώματος των εργαζομένων της ΕΛΙΤ στη δουλειά και η στήριξη του αγώνα που δίνουν είναι υποχρέωση κάθε εργαζόμενου. Η καταδίκη της πολιτικής που γεννά την ανεργία και τη φτώχεια είναι όρος επιβίωσης για την εργατική τάξη. Με εργαλεία την αλληλεγγύη και τον κοινό αγώνα. Με συνείδηση ότι το δίκιο το έχουν οι εργαζόμενοι, αυτοί που παράγουν τον πλούτο αυτής της κοινωνίας και όχι αυτοί που ληστεύουν τον πλούτο αυτό, το κεφάλαιο και αυτοί που το στηρίζουν.

Να απαιτήσουμε:

· Να διασφαλιστοΥν οι δουλειΕς Ολων των εργαζομΕνων της ΕΛΙΤ.

· Να καταβληθοΥν Αμεσα Ολα τα δεδουλευμΕνα.

· Να διασφαλιστΕί η συνταξιοδΟτηση Ολων των εργαζομΕνων που εΙναι κοντΑ στη σΥνταξη.

Αθήνα 12/1/2010

Ταξική Πορεία


2 Δεκ 2009

Καταδίκη της νέας τρομοκρατικής επίθεσης σε βάρος της Βενετίας Μανωλοπούλου

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ - ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

Η Ταξική Πορεία καταδικάζει τη νέα τρομοκρατική επίθεση σε βάρος της Βενετίας Μανωλοπούλου, συνδικαλίστριας του Σωματείου Καθαριστριών Κεντρικής Μακεδονίας, η οποία εργάζεται στο Αεροδρόμιο Μακεδονίας.

Με την ίδια ανατριχιαστική μέθοδο, ένα χρόνο μετά τη δολοφονική επίθεση ενάντια στην Κ. Κούνεβα και ξανά με στόχο μια συνδικαλίστρια καθαρίστρια το αδίστακτο χέρι της εργοδοτικής τρομοκρατίας ξαναχτύπησε.

Ευτυχώς χωρίς ανθρώπινο θύμα αυτή τη φορά, αλλά με την ξεκάθαρη απειλή απέναντι σε κάθε εργαζόμενο που αντιστέκεται, που διεκδικεί, που αγωνίζεται.

Ωστόσο, αυτοί που ζήλεψαν τους επίδοξους δολοφόνους της Κωνσταντίνας καλά θα κάνουν να έχουν υπόψη τους ότι η αγανάκτηση των εργαζομένων, η συσσωρευμένη οργή που με κάθε τρόπο επιχειρούν να καταπνίξουν αυτοί και όσοι τους πληρώνουν, είναι ένας δρόμος δίχως επιστροφή, και οι αγώνες της εργατικής τάξης ενάντια στο σύγχρονο εργασιακό μεσαίωνα που θέλει να επιβάλει ο καπιταλισμός θα γίνουν το ποτάμι που θα ξεπλύνει όλα αυτά τα μιάσματα.

Η ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ!

1 Δεκέμβρη 2009

Ταξική Πορεία

12 Νοε 2009

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕΙ!

Με μια εντυπωσιακή ορμή, κινούμενοι από την αγανάκτηση αλλά και από την αγωνία για το αβέβαιο μέλλον, χιλιάδες εργαζόμενοι με προγράμματα stage βγήκαν τις προηγούμενες εβδομάδες στους δρόμους διεκδικώντας το αυτονόητο: μόνιμη και σταθερή δουλειά, με πλήρη ασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα.

Η κοροϊδία των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ που για χρόνια είχαν σε ομηρία τους δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενους με stage, και η ανακοίνωση από τη νεόκοπη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ της απόλυσης των εργαζομένων αυτών, δεν έμειναν αναπάντητες: οι εργαζόμενοι με stage ξεκίνησαν να οργανώνουν την πάλη τους και να συντονίζουν τη δράση τους. Η μαζική πανελλαδική απεργία της Πέμπτης 5 Νοέμβρη και η μεγάλη διαδήλωση στο κέντρο της Αθήνας ήταν το πρώτο βήμα σε έναν αγώνα που πρέπει να έχει συνέχεια. Γιατί η μόνη πραγματική πίεση, η μόνη διέξοδος για τους εργαζόμενους είναι ο μαζικός αγώνας, η μαζική συλλογική διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους.

Το γνωρίζει πολύ καλά αυτό η κυβέρνηση και γι’ αυτό κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της για να κάμψει τον αγώνα και το ηθικό των εργαζομένων με stage. Προσπαθεί να τους ενοχοποιήσει στα μάτια των υπόλοιπων εργαζομένων, παρουσιάζοντάς τους ως τα ρουσφέτια των κυβερνήσεων της ΝΔ που τώρα θέλουν να «βολευτούν». Προσπαθεί να τους διασπάσει, τάζοντας μοριοδότηση σε κάποιους από αυτούς. Είναι η τακτική που ακολουθούν όλες οι κυβερνήσεις του κεφάλαιου, είτε ΠΑΣΟΚ είτε ΝΔ, όταν οι εργαζόμενοι διεκδικούν μαζικά. Την ίδια τακτική ακολούθησαν και με τους τραπεζοϋπάλληλους οι οποίοι παρουσιάζονταν ως ρετιρέ, με τους δασκάλους, με τους εργαζόμενους στους Δήμους και πρόσφατα με τους λιμενεργάτες του Πειραιά.

Αυτή η τακτική δεν πρέπει να μείνει αναπάντητη. Το δικαίωμα στη δουλειά είναι αναφαίρετο δικαίωμα όλων των εργαζομένων και όχι προνόμιο, και ο αγώνας για το δικαίωμα αυτό είναι ένας αγώνας δίκαιος που οφείλουν να τον δώσουν από κοινού όλοι οι εργαζόμενοι. Καμιά προσπάθεια ενοχοποίησης δεν πρέπει να μείνει αναπάντητη. Γιατί οι πραγματικοί ένοχοι, οι μόνοι ένοχοι, είναι το κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις του. Αυτοί που καλλιεργούν την ανασφάλεια και την αβεβαιότητα προκειμένου να κάνουν τη δουλειά τους, προκειμένου να υποτάξουν τους εργαζόμενους και να τους εκμεταλλεύονται ανενόχλητοι, κατά πώς τους βολεύει. Και δίπλα σε αυτούς, οι συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ που στρέφονται ανοιχτά ενάντια σε κάθε εργατικό αγώνα που αποφασίζει να συγκρουστεί με την πολιτική που επιβάλλει το κεφάλαιο.

Καμία προσπάθεια διάσπασης δεν πρέπει να περάσει. Γιατί η δύναμη των εργαζομένων βρίσκεται στη συλλογικότητα και τη μαζική πάλη. Γιατί η λογική «εγώ θα τη βολέψω» έχει φέρει τους εργαζόμενους στη δύσκολη θέση που βρίσκονται σήμερα.

Ο αγώνας αυτός μπορεί και πρέπει να συνεχιστεί και να ενισχυθεί. Πρώτα και κύρια με τη συζήτηση ανάμεσα στους ίδιους τους εργαζόμενους. Μέσα από γενικές συνελεύσεις ανά πόλη ή ανά φορέα. Γιατί όσο περνάει ο καιρός τόσο θα σκληραίνει η κυβερνητική αντιπαράθεση αλλά και οι προσπάθειες διάσπασης του κοινού αγώνα. Και ο μόνος τρόπος για να ξεπεραστούν αυτά είναι μόνο η μαζική ζωντανή συμμετοχή των εργαζομένων σε όλα τα επίπεδα.

Ενάντια στις αυταπάτες περί δικαστικής «διεξόδου». Γιατί κανένας μαζικός αγώνας εργαζομένων δεν δικαιώθηκε στα δικαστήρια. Γιατί ο μόνος τρόπος να δικαιωθούν οι εργαζόμενοι είναι οι αγωνιστικές τους κινητοποιήσεις.

Σε συντονισμό με τον αγώνα που δίνουν οι συμβασιούχοι του Δημοσίου. Γιατί διεκδικούν το ίδιο ακριβώς πράγμα. Γιατί και αυτοί αγωνίζονται ενάντια στον εργασιακό μεσαίωνα, την πολιτική της ανασφάλειας και της ανεργίας.

  • ΟΧΙ ΣΤΙΣ «ΕΛΑΣΤΙΚΕΣ» ΜΟΡΦΕΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ!
  • ΠΛΗΡΗΣ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ!

  • ΝΑ ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΜΕ STAGE!
  • ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΤΕΙ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΟΛΟ ΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΟΥΣ!
  • ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ!

Ταξική Πορεία

Email: taxikiporeia@yahoo.gr • Τηλ.: 6937367124 - 6938166026

29 Οκτ 2009

Για τους εργαζόμενους στα STAGE

Όχι στην εργασιακή ομηρία και την ανασφάλεια!

ΠΛΗΡΗΣ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ!

Δεν πέρασαν τρεις εβδομάδες από τις βουλευτικές εκλογές και η νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ απέδειξε τις πραγματικές της προθέσεις απέναντι στους εργαζόμενους και τα τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζουν.

Πρώτο της θύμα, οι εργαζόμενοι μέσω των προγραμμάτων stage στο Δημόσιο οι οποίοι θα βρεθούν στο δρόμο, αφού το ΠΑΣΟΚ ανακοίνωσε ότι καταργούνται τα προγράμματα αυτά στο Δημόσιο. Δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενοι -κυρίως νέα παιδιά- θα βρεθούν, από τη μια μέρα στην άλλη, στην ανεργία, ανεξάρτητα από το εάν οι περισσότεροι από αυτούς δούλεψαν για χρόνια ολόκληρα στο Δημόσιο κάτω από αυτό το καθεστώς, καλύπτοντας πάγιες ανάγκες.

Καμώνεται το ΠΑΣΟΚ ότι έτσι δίνει τέλος σε μία αδικία που γινόταν σε βάρος των εργαζομένων αυτών. Όμως ήταν οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ που πρώτες εφάρμοσαν αυτήν τη μορφή εργασίας, μαζί με άλλες μορφές «ελαστικής» εργασίας, ακολουθώντας πιστά τις οδηγίες της ΕΕ και με στόχο το χτύπημα του δικαιώματος κάθε εργαζόμενου στην πλήρη και σταθερή δουλειά. Και είναι η σημερινή κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ που ανακοινώνει ότι τα stage θα εφαρμοστούν στον ιδιωτικό τομέα (!!!) κάνοντας τον πρόεδρο του ΣΕΒ να πανηγυρίζει από τη χαρά του, καθώς ανοίγει ο δρόμος για την πιο άγρια εκμετάλλευση των νέων εργαζομένων και για το χτύπημα των συλλογικών συμβάσεων εργασίας.

Προκειμένου να δικαιολογήσει αυτήν την ωμή πρόκληση απέναντι στους εργαζόμενους με stage, αλλά και για να απαντήσει στη δίκαιη αγανάκτησή τους, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δεν διστάζει να τους ενοχοποιήσει κι από πάνω, να τους «στήσει στον τοίχο», να τους κατηγορήσει για ρουσφέτια, και ότι ήξεραν με ποιους όρους έπιαναν δουλειά. Λες και δεν γνώριζε ότι όλο αυτό το απαράδεκτο καθεστώς της εργασιακής ομηρίας (που πρώτο το ΠΑΣΟΚ εφάρμοσε και θα συνεχίσει να εφαρμόζει μέσα από τη συνέχιση και την επέκταση των «ελαστικών» μορφών εργασίας) είχε σαν στόχο και το να κάνει τους εργαζόμενους ευάλωτους σε κάθε μορφής εκβιασμούς και πιέσεις, ανίκανους να διεκδικήσουν οτιδήποτε.

Και από δίπλα, η ΝΔ να προσπαθεί να εμφανιστεί ως τιμητής των εργαζόμενων με stage. Η ΝΔ που όλα αυτά τα χρόνια συνέχισε και βάθυνε το καθεστώς της ανασφάλιστης εργασίας, που συνέχισε και επέκτεινε τις κάθε μορφής «ελαστικές» εργασιακές σχέσεις, που έδωσε κάλυψη στην ενοικίαση εργαζομένων και στους κάθε λογής εργολάβους-δουλέμπορους, που στήριξε ό,τι πιο αντιδραστικό και αντεργατικό προτάθηκε από το κεφάλαιο και την ΕΕ, έρχεται σήμερα να δείξει τα «φιλεργατικά» της αισθήματα!

Απέναντι σε όλους αυτούς, οι εργαζόμενοι πρέπει να έχουν μία και μόνη απάντηση: την υπεράσπιση του δικαιώματος στην πλήρη και σταθερή δουλειά ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ, την υπεράσπιση των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ, μέσα από τη συλλογική αγωνιστική διεκδίκηση.

Στον εργασιακό μεσαίωνα που προσπαθούν να επιβάλουν το κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις του, στο μοντέλο του εργαζόμενου-λάστιχο, στο παρόν και το μέλλον της ανεργίας, της εργασιακής ανασφάλειας, των εκβιασμών και της υποταγής, η απάντηση βρίσκεται στη μαζική αντίσταση και πάλη, στην οργάνωση και τον αγώνα.

Οι εργαζόμενοι με stage, όπως και όλοι οι εργαζόμενοι, έχουν κάθε δικαίωμα να διεκδικούν μόνιμη και σταθερή δουλειά. Έχουν κάθε δικαίωμα να απαιτούν την ασφαλιστική τους κάλυψη για όλο το διάστημα της μέχρι τώρα εργασίας τους. Και έχουν κάθε λόγο να αγωνιστούν μαζί με όλους τους εργαζόμενους ενάντια στο νέο γύρο της αντεργατικής επίθεσης που απ’ ό,τι φαίνεται έχει ήδη ξεκινήσει.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ!

ΝΑ ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΜΕ STAGE!

ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΤΕΙ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΟΛΟ ΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΟΥΣ!

ΠΛΗΡΗΣ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ!

ΟΧΙ ΣΤΙΣ «ΕΛΑΣΤΙΚΕΣ» ΜΟΡΦΕΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ!

ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ!

Ταξική Πορεία

17 Σεπ 2009

ΝΑ ΑΝΑΚΛΗΘΕΙ Η ΑΠΟΛΥΣΗ ΤΟΥ ΟΡΕΣΤΗ ΚΩΤΣΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ TELEPERFORMANCE

ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 18 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ,
ΣΤΙΣ 9 ΤΟ ΠΡΩΙ, ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ!

ΝΑ ΑΝΑΚΛΗΘΕΙ Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΠΟΛΥΣΗ ΤΟΥ ΟΡΕΣΤΗ ΚΩΤΣΙΑ!

Η «Πρωτοβουλία ενάντια στην απόλυση από την Teleperformance» καλεί σε μαζική παράσταση αλληλεγγύης στον Ορέστη Κώτσια που απολύθηκε πέρσι τον Ιούνη από την εταιρεία Teleperformance λόγω της συνδικαλιστικής του δράσης.
Την Παρασκευή εκδικάζεται στην Ευελπίδων (κτίριο 9, αίθουσα 14) η προσφυγή του Ορέστη ενάντια στην απόλυσή του μετά από την αναβολή που ζήτησε και πήρε η επιχείρηση στην πρώτη δίκη που είχε οριστεί για τις 3 του περασμένου Ιούνη.
Να είμαστε όλοι εκεί!

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΠΟΛΥΣΗ ΣΤΗΝ TELEPERFORMANCE


12 Σεπ 2009

Σύλληψη μετανάστη σε νοσοκομείο

Στο 7ο νοσοκομείο του ΙΚΑ, κατ΄εφαρμογήν του νόμου 3386/05, μετά από ειδοποίηση από τους ιθύνοντες του νοσοκομείου, η αστυνομία προχώρησε σε σύλληψη μετανάστη με την αιτιολογία ότι είχε λήξει το βιβλιάριο ασφάλισής του.
Εργαζόμενοι του νοσοκομείου μόλις το έμαθαν αντέδρασαν αμέσως βγάζοντας προκήρυξη - καταγγελία για το γεγονός:

ΟΧΙ ΣΤΟ ΡΑΤΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΞΕΝΟΦΟΒΙΑ!

Συνάδελφοι – Συναδέλφισες

Την Τετάρτη 9/9 στο νοσοκομείο συνέβει ένα γεγονός που μας θίγει σαν εργαζόμενους και χτυπάει το δικαίωμα κάθε κατοίκου αυτής της χώρας σε νοσοκομειακή και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.

Όπως έγινε γνωστό μετανάστης Πακιστανικής καταγωγής νοσηλεύτηκε στο νοσοκομείο μας με σοβαρό πρόβλημα υγείας και υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση. Κατά την έξοδό του από το νοσοκομείο οι υπεύθυνοι θεώρησαν σκόπιμο να καλέσουν την αστυνομία, η οποία και τον συνέλαβε.

Θεωρούμε απαράδεκτη την συγκεκριμένη ενέργεια που απ’ όσο γνωρίζουμε συμβαίνει για πρώτη φορά στο 7ο Νοσοκομείο ΙΚΑ και που θίγει κατάφορα το δικαίωμα στην περίθαλψη οποιουδήποτε την έχει ανάγκη. Ο υπερβάλλων ζήλος των ιθυνόντων του νοσοκομείου βρίσκει έρεισμα στην πολιτική που χτυπάει καθημερινά το δικαίωμα των μεταναστών, αλλά και Ελλήνων εργαζόμενων, σε αξιοπρεπή διαβίωση. Οι εργαζόμενοι στο χώρο της υγείας ούτε θέλουμε και ούτε μπορούμε να λειτουργούμε σαν καταδότες των μεταναστών στους μηχανισμούς καταστολής. Διότι το νόμιμο δεν είναι απαραίτητα και ηθικό.

Συνάδελφοι – Συναδέλφισες

Τα ρατσιστικά πογκρόμ και η στοχοποίηση των μεταναστών δεν πρέπει να περάσουν. Ο αγώνας μας είναι κοινός ενάντια στις πολιτικές που μας καταπιέζουν.

Είναι και πρέπει να είναι δικαίωμα κάθε κατοίκου, Έλληνα και μετανάστη, αυτής της χώρας στη πλήρη και δωρεάν περίθαλψη. Στην απανθρωπιά τους να αντιτάξουμε σθεναρά τον ανθρωπισμό μας και την αλληλεγγύη μας. Είναι γνωστό άλλωστε ότι ρατσιστικές εγκύκλιοι των υπουργείων υγείας και δημόσιας τάξης δεν έχουν περάσει γιατί γιατροί και προσωπικό των νοσοκομείων αρνούνται να παίξουν το ρόλο του καταδότη και έχουν καταγγελθεί από συλλογικά συνδικαλιστικά όργανα. (Σωματεία, ΕΙΝΑΠ, ΠΟΕΔΗΝ κ.λπ.)

Οι μετανάστες είναι από τα πιο σκληρά εργαζόμενα κομμάτια του λαού. Δουλεύουν κάτω από άθλιες συνθήκες εργασίας, χωρίς ασφάλιση, μόνο και μόνο για να βγάλουν το «ψωμί» τους. Είναι άνθρωποι που έχουν αφήσει τις πατρίδες τους, όχι επειδή το θέλησαν, αλλά επειδή δεν μπορούσαν να επιλέξουν να παραμείνουν σε αυτές. Οι πόλεμοι και η καταλήστευση του πλούτου των χωρών τους έχει διαλύσει τις οικονομίες και την ίδια την ζωή εκεί, οπότε δεν υπάρχει ελπίδα, αλλά ούτε και συνθήκες για να ζήσουν αξιοπρεπώς οι άνθρωποι.

Έτσι επιλέγουν τον δρόμο της ξενιτιάς – μετανάστευσης με την ελπίδα να βρουν κάτι καλύτερο για να ζήσουν οι ίδιοι και τα παιδιά τους. Όπως ακριβώς έκαναν οι δικοί μας μετανάστες τις δεκαετίες από το 50 ως το 70 αναζητώντας μια καλύτερη ζωή. Αντί αυτού όμως, σε κάθε χώρα όπου φτάνουν οι μετανάστες, αντιμετωπίζουν χειρότερες καταστάσεις από αυτές που διαδραματίζονταν στις χώρες τους!

Η προπαγάνδα που ασκείται με όλα τα μέσα θέλει να κάνει τους ντόπιους εργαζόμενους και νέους να φοβούνται, να εχθρεύονται και να αντιμετωπίζουν τους μετανάστες σαν εχθρό, σαν την αίτια για όλα τα δεινά που τους προκαλούν οι ίδιες πολιτικές που μας κόβει μισθούς και δικαιώματα και στους Έλληνες εργαζόμενους.! Αυτές οι πολιτικές θέλουν να μας ρίξουν στάχτη στα μάτια όταν μας λένε ότι οι μετανάστες φταίνε για την ανεργία και την εγκληματικότητα.

ΠΛΗΡΗ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΓΙΑ ΟΛΟ ΤΟ ΛΑΟ, ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ!

Εργαζόμενοι στο 7ο Νοσοκομείο ΙΚΑ

7 Σεπ 2009

Δευτέρα η συναυλία αλληλεγγύης στους απολυθέντες του Ευόσμου



Η ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΚΛΗΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΛΥΣΕΩΝ ΣΤΟΝ ΕΥΟΣΜΟ ΓΙΝΕΤΑΙ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ 7 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ ΣΤΙΣ 8 ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟΥ.Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΟΣΟ ΤΟ ΔΥΝΑΤΟΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΘΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΑΦΟΥ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 9 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ ΕΙΝΑΙ Η ΤΡΙΜΕΡΗΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ.


4 Σεπ 2009

Νίκησαν οι εργαζόμενοι της WIND - Δελτίο τύπου


Επαναπροσλήφθηκε η συνάδελφος Όλγα Κολιούση

Η ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ, ΝΙΚΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

Συνάδελφοι,

η διοίκηση της WIND δέχτηκε την επαναπρόσληψη της συναδέλφου Όλγας Κολιούση, σε συνάντηση με το ΔΣ του Σωματείου μας, το απόγευμα της 3 Σεπτεμβρίου, μέρα της 24ωρης πανελλαδικής μας απεργίας. Από το πρωί της Παρασκευής 4/9, η συνάδελφος επιστρέφει στη δουλειά της.

Είναι μια μεγάλη νίκη του Σωματείου μας και του πλατιού κινήματος που οργανώθηκε γύρω από την Επιτροπή Αλληλεγγύης, με δεκάδες σωματεία και εκατοντάδες συναδέλφους από πολλούς κλάδους και χώρους δουλειάς, που μας συμπαραστάθηκαν με ανιδιοτέλεια και συναδελφική αυτοθυσία.

Τώρα πια φαίνεται ότι οι απολύσεις δεν είναι «θεϊκή κατάρα» για να τις υπομένουμε μοιρολατρικά. Ότι η αυθαιρεσία και αλαζονεία των εργοδοτών δεν είναι ανίκητη. Όχι μόνο επειδή υπάρχει εργατική νομοθεσία, αλλά κυρίως όταν στηριζόμαστε στις δικές μας δυνάμεις, στη δική μας ενότητα και αλληλεγγύη. Όταν δεν παρακαλάμε για τα αιτήματά μας, αλλά τα διεκδικούμε αγωνιστικά και αποφασιστικά.

Η πρωτοφανής και καθολική επιτυχία της απεργίας δεν ήρθε από το πουθενά, αλλά από την κλιμάκωση της δράσης και της δουλειάς του Σωματείου και της Επιτροπής Αλληλεγγύης (παραστάσεις διαμαρτυρίας κλπ.). Για πρώτη φορά «νέκρωσε» όλη η εταιρία, πράγμα που στηρίχτηκε πάνω απ’ όλα σε όλους τους συναδέλφους που απήργησαν, που στήριξαν -ο καθένας με τον τρόπο του- τις απεργιακές συγκεντρώσεις, που είδαν την ουσία της κινητοποίησης και όχι την προσωρινή «αναστάτωση».

Αυτή η επιτυχία ανοίγει δρόμους για την αποτελεσματική υπεράσπιση κάθε απολυμένου συναδέλφου, ανεξάρτητα αν είναι μέλος του ΔΣ ή όχι. Για την καλύτερη διεκδίκηση των αιτημάτων μας: επαναφορά των κουπονιών, υπογραφή ΕΣΣΕ με 100 ευρώ αύξηση για όλους, μετατροπή των συμβάσεων σε αορίστου χρόνου. Για διασφάλιση των θέσεων και σχέσεων εργασίας, ενάντια σε φραντσάιζ, υπεργολαβίες κλπ., αλλά και με τις απειλές που διαγράφει για όλους μας ο δανεισμός της εταιρίας.

Αυτή τη νίκη πρέπει να την ολοκληρώσουμε: ΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΟΛΟΙ «ΑΠΕΡΓΙΑ». Να μην επιτρέψουμε κανένα αποπροσανατολισμό της συζήτησης, για να δηλώσουμε δήθεν «παρεμπόδιση». Αυτό επιτρέπει σε κάθε είδους «καλοθελητές» να ακυρώνουν το απεργιακό δικαίωμα, τις αποφάσεις που παίρνουμε συλλογικά με ανοιχτές και δημοκρατικές διαδικασίες, όπου όλοι οι συνάδελφοι μπορούν να τοποθετηθούν. Ας μην τους κάνουμε τη χάρη!

- ΑΣΚΗΣΑΜΕ ΤΟ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ

- ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΝΑ ΦΟΒΗΘΕΙ ΑΠ’ ΑΥΤΟ

ΜΕ ΨΗΛΑ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ, ΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΟΛΟΙ «ΑΠΕΡΓΙΑ»

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ, ΟΛΟΙ ΜΕ ΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ,

ΣΤΙΣ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΜΑΧΕΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΑΣ


ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΙΜ (Wind)


29 Αυγ 2009

ΕΡΓΑΣΙΑ ΧΩΡΙΣ ΑΜΟΙΒΗ, ΝΑ ΠΟΥ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟ!

Να που συμβαίνει και αυτό!


Εργαζόμενοι στις ΗΠΑ και στην Αγγλία υποχρεώνονται να εργάζονται χωρίς αμοιβή, με την ελπίδα, όταν περάσει η κρίση, να είναι οι πρώτοι που θα μπουν -αν μπουν- στη λίστα αναμονής για μια θέση εργασίας. Τελικά τίποτε δεν μπορεί να φαντάζει απίστευτο στο καπιταλιστικό σύστημα, στο σύστημα του λεγόμενου ελευθέρου κόσμου, όπου βασιλεύει η αθλιότητα και η βαρβαρότητα με την επιβολή όλο και πιο ακραίων μορφών εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης και των πλατιών λαϊκών στρωμάτων.

Μετά την αμφισβήτηση του δικαιώματος του εργαζόμενου στη δουλειά, έρχεται και η αμφισβήτηση στην αμοιβή του. Μια εξέλιξη που σίγουρα δεν είναι δυνατόν να πάρει μαζικό χαρακτήρα, καταδεικνύει ωστόσο τις πραγματικές διαθέσεις του κεφαλαίου να αξιοποιεί τους αρνητικούς συσχετισμούς του κινήματος και να προχωρεί σε επίδειξη δύναμης απέναντι στην εργατική τάξη και σε όλον τον κόσμο της δουλειάς. Να καταδείξει πως μπορεί να ισοπεδώσει τα πάντα, να μην αφήσει τίποτε όρθιο, να αμφισβητήσει, με δυο λόγια, τα δικαιώματα των εργαζομένων και να τους υπενθυμίζει κατά διαστήματα πως το κεφάλαιο έχει τη δυνατότητα να κάνει τα πάντα σε βάρος τους, ακόμη και τα πιο απίστευτα. Είναι και αυτά μια τρομοκρατική πολιτική με στόχο την αποθάρρυνση και την υποταγή των εργαζομένων στις ανάγκες και στις απαιτήσεις του κεφαλαίου.

Στο Σαν Φρανσίσκο, τον Απρίλη της χρονιάς αυτής, η εταιρεία jobnob.com έχει καταρτίσει πρόγραμμα το οποίο αποκαλεί “happy hours”, δηλαδή ευτυχισμένες ώρες, με το οποίο καλεί ανέργους “που επιθυμούν να βελτιώσουν τις επιδεξιότητές τους” να εργαστούν χωρίς αμοιβή για πέντε ώρες την εβδομάδα ώστε “όταν αρχίσει η οικονομία να παίρνει εμπρός, να είναι ενδεχομένως ένας από τους πρώτους που θα μπει ξανά σε μισθολόγιο”. Μάλιστα, κατά τα “εγκαίνια” του προγράμματος στις αρχές του Μάη, μαζεύτηκαν περισσότερα από 300 άτομα, με τα τοπικά και εθνικά μέσα ενημέρωσης να τρέχουν να καλύψουν το γεγονός.

Οταν στις ΗΠΑ οι άνθρωποι που ζουν σε απόλυτη φτώχεια ανέρχονται σε πολλές δεκάδες εκατομμύρια, όταν η ανεργία έχει σκαρφαλώσει πάνω από το 10% και έχει διπλασιαστεί τα τελευταία χρόνια, όταν οι άνεργοι φτάνουν τα 15 εκατομμύρια, όταν το συνδικαλιστικό κίνημα είναι αποσαθρωμένο και η ηγεσία του έχει μπει στην υπηρεσία του μονοπωλιακού κεφαλαίου, είναι επόμενο οι δυνάμεις του κεφαλαίου να αποθρασύνονται, να προχωρούν και να χρησιμοποιούν ακραίες μορφές εκμετάλλευσης, κάνοντας ταυτόχρονα επίδειξη δύναμης.

Οπως αναφέρουν τα διεθνή πρακτορεία, ακόμα και η British Airways ζήτησε πριν από ένα μήνα από τους εργαζόμενούς της στη Βρετανία να αποδεχτούν “εθελοντικά” να εργαστούν ένα μήνα χωρίς αμοιβή για να μπορέσει η επιχείρηση, όπως σημειώνει η ανακοίνωση, να τα βγάλει πέρα. Φυσικά, όπως είναι γνωστό, η απλήρωτη εργασία σε επιχειρήσεις είναι παράνομη σε όλες τις εργατικές νομοθεσίες του κόσμου, αλλά πάντα το κεφάλαιο στην πράξη τις παραβιάζει και στη συνέχεια έρχεται το πολιτικό του προσωπικό, οι κυβερνήσεις του δηλαδή, να ανατρέψει τις συγκεκριμένες νομοθεσίες και να προχωρήσει σε νέες που νομιμοποιούν τις παρανομίες του.

Βέβαια, τέτοιου τύπου ακραίες πολιτικές ανατροπές εργατικών δικαιωμάτων δεν αποτελούν έκπληξη σε αυτές τις χώρες όπου ο ριγκανισμός και ο θατσερισμός έχουν προσφέρει τα πάντα στο κεφάλαιο, κυρίως τη δυνατότητα να πρωτοστατούν και να επιβάλουν όλο και πιο ακραίες μορφές εκμετάλλευσης και να την ίδια ώρα να τις εξάγουν και στις άλλες ηπείρους.

Ολα τα παραπάνω θυμίζουν στους εργαζόμενους πως τα χειρότερα βρίσκονται μπροστά τους. Το κεφάλαιο, στο όνομα της κρίσης, της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας και της ανάκαμψης, προχωράει και επιβάλλει κάθε τόσο και νέα πακέτα αντεργατικών μέτρων τα οποία επιδεινώνουν τις συνθήκες διαβίωσης, κάνοντας την καθημερινή ζωή του λαού δυσβάσταχτη.

Οι εργαζόμενες μάζες στη χώρα μας βιώνουν εδώ και δεκαετίες τις πιο άθλιες συνθήκες δουλειάς και διαβίωσης, συνθήκες που καθημερινά χειροτερεύουν και οδηγούν μεγάλα τμήματα του εργαζόμενου λαού στη φτώχεια, την ανέχεια και την ανεργία. Οπως όλα τα στοιχεία φανερώνουν, στο επόμενο διάστημα η κατάστασή τους θα επιδεινωθεί. Κανείς πλέον δεν μπορεί να αμφιβάλλει ότι θα προκύψει μια τέτοια αρνητική για τους εργαζόμενους εξέλιξη. Η κυβέρνηση, πέρα από τα αντιλαϊκά μέτρα του καλοκαιριού, είναι έτοιμη να προχωρήσει και σε νέα το φθινόπωρο. Από την άλλη μεριά, οι συνδικαλιστικές ηγεσίες των εργατοπατέρων σφυρίζουν αδιάφορα, σκέφτονται και λειτουργούν σαν να μη συμβαίνει τίποτα σε βάρος των εργαζόμενων μαζών. Το ίδιο και τα αποκαλούμενα ταξικά συνδικάτα και οι δυνάμεις της ρεφορμιστικής Αριστεράς. Ολοι τους ούτε θέλουν ούτε μπορούν να υπερασπιστούν τα εργατικά και λαϊκά συμφέροντα, να ενισχύσουν το λαϊκό κίνημα και να οδηγήσουν σε αγώνες και αντιστάσεις, να διαμορφώσουν συνθήκες ενίσχυσης και ανάπτυξης της λαϊκής πάλης, να δώσουν τα πάντα για να μπουν οι εργαζόμενες μάζες στο δρόμο του αγώνα και της αντίστασης.