27 Φεβ 2010

Καταγγελία για το κλείσιμο των "Αιολικών Νέων" στη Λέσβο

Στις 25 του Φλεβάρη, μία μόλις ημέρα μετά την απεργία, οι 20 εργαζόμενοι των εφημερίδων «Αιολικά Νέα» και «Κυριακάτικα Αιολικά» της Μυτιλήνης βρήκαν τις πόρτες της επιχείρησης κλειδωμένες και τους ιδιοκτήτες άφαντους!!!
Το γελοίο πρόσχημα το έμαθαν μέσα από ένα Δελτίο Τύπου που έστειλαν οι ιδιοκτήτες στον τοπικό Τύπο! Γιατί η πραγματική αιτία, όπως γνωρίζουν πολύ καλά οι εργαζόμενοι, είναι το ότι την προηγούμενη ημέρα, την ημέρα της απεργίας, δεν πήγε κανείς τους στη δουλειά.
Να, λοιπόν, πού έχει φτάσει το θράσος της εργοδοσίας! Να πού έχει οδηγήσει τα πράγματα η σαρωτική αντεργατική πολιτική που δίνει το «πράσινο φως» σε κάθε είδους ασυδοσία, στην καταπάτηση και των στοιχειωδέστερων εργατικών δικαιωμάτων. Να ποια είναι η αντιμετώπιση των εργαζομένων από την εργοδοσία στα χρόνια του νέου εργασιακού μεσαίωνα.
Καλούμε κάθε σωματείο, κάθε εργατική συλλογικότητα, κάθε εργαζόμενο να καταδικάσει έμπρακτα αυτήν την απαράδεκτη τρομοκρατική μεθόδευση, να καταγγείλει την εκδικητική εργοδοτική μανία και να απαιτήσει την άμεση αποκατάσταση των εργαζομένων, καθώς και την αποζημίωσή τους για όσες ημέρες εργασίας έχασαν με ευθύνη της εργοδοσίας.
25/2/2010

Ταξική Πορεία

22 Φεβ 2010

24 ΦΛΕΒΑΡΗ όλοι στους δρόμους!

Μαζικά στην απεργία!

Γιατί αυτό που μας ετοιμάζουν δεν έχει προηγούμενο!


Χωρίς προσχήματα, ωμά και προκλητικά, τα ιμπεριαλιστικά επιτελεία και τα
όργανά τους, ΕΕ και ΔΝΤ, ανακοινώνουν την έναρξη μιας καταιγιστικής αντεργατικής-αντιλαϊκής επίθεσης. Και αυτό που μας υπόσχονται είναι ένας εφιάλτης. Ένα μέλλον φτώχειας, εξαθλίωσης, ανεργίας, ανασφάλειας.
· Με τους μισθούς λεηλατημένους. Με τα επιδόματα καταργημένα ή κουτσουρεμένα. Με τους ληστρικούς φόρους να διαδέχονται ο ένας τον άλλο.
· Με τις απολύσεις πλήρως απελευθερωμένες και τους ανέργους να στοιβάζονται κατά εκατοντάδες χιλιάδες στις λίστες της ανεργίας.
· Με τις συλλογικές συμβάσεις καταργημένες. Με τους εργαζόμενους να περιπλανιούνται από δουλειά σε δουλειά, τροφή στις ορέξεις του εκάστοτε εργοδότη, χωρίς δικαιώματα, με σκυμμένο το κεφάλι, να υπομένουν αδιαμαρτύρητα οτιδήποτε προστάζει το συμφέρον του κεφάλαιου.
· Με το δικαίωμα στην ασφάλιση και την περίθαλψη κατακρεουργημένο. Όπου οι εργαζόμενοι θα πασχίζουν να δουλεύουν μέχρι τα βαθιά γεράματα προκειμένου να εξασφαλίσουν μερικά ψίχουλα για σύνταξη.
· Με την έννοια της διεκδίκησης στο στόχαστρο, τους αγώνες υπό διωγμό και την κρατική τρομοκρατία σε έξαρση.

Γιατί απέναντί μας βρίσκεται όλο το αστικό μπλοκ εξουσίας!

Έχοντας εξασφαλίσει την υποταγή της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και μαζί της ΝΔ και του ΛΑΟΣ, έχοντας δέσει χειροπόδαρα όλο το αστικό μπλοκ εξουσίας που για δεκαετίες τώρα αμειβόταν πλουσιοπάροχα ώστε να προωθεί και να εφαρμόζει τις αντιδραστικές πολιτικές που του υπαγόρευαν, σήμερα το ιμπεριαλιστικό κεφάλαιο απαιτεί ακόμη περισσότερα. Και αν οι ντόπιοι υπηρέτες του δεν έχουν τη διάθεση να τα υλοποιήσουν απειλεί να τα εφαρμόσει από μόνο του, χωρίς να τους ρωτήσει.
Αυτή είναι η «ισχυρή Ελλάδα» για την οποία καλούμασταν δεκαετίες τώρα να υποστούμε τη μια θυσία μετά την άλλη. Αυτά είναι τα αποτελέσματα της «περήφανης εξωτερικής πολιτικής» που υπηρέτησαν με συνέπεια οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Να ποια είναι η «εξασφάλιση» που μας παρείχε το αλυσόδεμα της χώρας στην ΕΕ.

Γιατί μόνο εμείς μπορούμε να τους σταματήσουμε!

Ν
α αρνηθούμε αυτόν τον εφιαλτικό μονόδρομο! Να αντισταθούμε στα αντιδραστικά σχέδιά τους. Να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα και τις κατακτήσεις μας. Να πούμε όχι στους εκβιασμούς και την τρομοκρατία! Να πούμε όχι στις αυταπάτες! Να ανατρέψουμε αυτήν την πολιτική που υποθήκευσε και εξακολουθεί να υποθηκεύει τις ζωές μας και τις ζωές των παιδιών μας.
Και αυτό μόνο εμείς μπορούμε να το καταφέρουμε. Με την οργάνωση των αγώνων μας. Σε κάθε σωματείο, σε κάθε χώρο δουλειάς. Με τη μαζική πάλη. Με απεργίες και διαδηλώσεις. Σε σύγκρουση με τη συμβιβασμένη συνδικαλιστική ηγεσία σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ που, αντί να οργανώνει τους αγώνες, σπέρνει αυταπάτες και αναζητά πεδίο «συνεννόησης» με την κυβέρνηση και την αστική τάξη προκειμένου να ξεπουλήσει τις αγωνιστικές διαθέσεις των εργαζομένων.


Να ανατρέψουμε το «Πρόγραμμα Σταθερότητας»!


· Πραγματικές αυξήσεις σε μισθούς, μεροκάματα, συντάξεις, επιδόματα ανεργίας!
· Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους!
· οχι στη νέα αντιασφαλιστική επιδρομή – Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων!
· Επίδομα ανεργίας σε όλους τους ανέργους, χωρίς προϋποθέσεις, για όλο το διάστημα ανεργίας!

Ταξική
Πορεία

17 Φεβ 2010

Νοσοκομείο Συγγρού: ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΕΚΛΟΓΟΑΠΟΛΟΓΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Ζούμε μέρες άγριας επίθεσης στα δικαιώματα μας. Επίθεσης που δεν μοιάζει σε τίποτα με ό,τι μέχρι τώρα έχουμε γνωρίσει. Θέλουν να μας κάνουν να ξεχάσουμε ακόμα και τις έννοιες δουλειά-μισθός-ωράριο-ασφάλιση-περίθαλψη-σύνταξη έτσι όπως μέχρι τώρα τουλάχιστον τις έχουμε γνωρίσει. Κυβέρνηση, κεφάλαιο και Ευρωπαϊκή Ένωση βάλθηκαν να ξεθεμελιώσουν ό,τι από αυτά μας έχει απομείνει.

Το λεγόμενο πρόγραμμα σταθερότητας είναι το όχημα για την λεηλασία του εισοδήματος μας, την χειροτέρευση των όρων ασφάλισης και περίθαλψης μας, την ανατροπή των εργασιακών μας σχέσεων.

  • Παγώνουν το βασικό μισθό, περικόπτουν 10% τα επιδόματα και 30% τις πρόσθετες αμοιβές.
  • Καλλιεργούν κλίμα για αφαίρεση του 13ου και 14ου μισθού (δώρο Χριστουγέννων, Πάσχα και επίδομα αδείας )
  • Ληστεύουν το εισόδημα μας μέσα από τις αυξήσεις σε βασικά είδη με αποτέλεσμα την ραγδαία πτώση του βιοτικού μας επιπέδου.
  • Αυξάνουν την φορολογία, άμεση (νέοι συντελεστές) και έμμεση (ΦΠΑ, κλπ).
  • Προετοιμάζουν την άρση της μονιμότητας και απολύσεων στο δημόσιο.
  • Μειώνουν τον αριθμό των εργαζομένων, εντατικοποιώντας την δουλειά μας.

Αυτά είναι μερικά από τα μέτρα που προωθούνται άμεσα, ενώ αν δεν « αποδώσουν» μας περιμένουν ακόμα χειροτέρα. Και φυσικά είναι για μια ζωή και όχι για 2-3 χρόνια όπως ψεύτικα ισχυρίζονται.

Απέναντι σε όλα αυτά ο μόνος δρόμος που έχουμε είναι να αντισταθούμε με απεργίες και διαδηλώσεις.

Να γιατί χρειάζεται ΟΛΟΙ να έρθουμε στην Γενική μας Συνέλευση για να συζητήσουμε και να αποφασίσουμε ώστε να μην λείψει κανείς από την πανελλαδική-πανεργατική απεργία στις 24 Φλεβάρη και να πιέσουμε για παραπέρα κλιμάκωση των αγώνων.

Για να μετατρέψουμε το Σωματείο μας από σφραγίδα και όργανο μικροδιευκολύνσεων και ρουσφετολογικών εκδουλεύσεων σε όργανο πάλης για τα πραγματικά μας προβλήματα.

Να ξεπεράσουμε λογικές και πρακτικές υποταγής στην διοίκηση και την κυρίαρχη πολιτική.

Να πάρουμε τις τύχες μας στα δικά μας χεριά. ΜΠΟΡΟΥΜΕ!

Ταξική πορεία


6 Φεβ 2010

ΨΕΜΑΤΑ ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΑΣ

Η Αγωνιστική Συνεργασία, η παράταξη του ΠΑΜΕ στο νοσοκομείο μας (Συγγρού), ξαφνικά (και όχι τυχαία λίγο πριν τις εκλογές του σωματείου μας) «ανακάλυψε» κάποιο θέμα, αυτό που έφτιαξαν οι ίδιοι απ’ το τίποτα: ότι τάχα τρία μέλη του Δ. Σ. του σωματείου προσπάθησαν να διαγράψουν από το μητρώο μελών του σωματείου συνάδελφο γιατρό για να τον αποκλείσουν από τις εκλογές.

Προφανώς και δεν υπάρχει τέτοιο ζήτημα ! Αυτά είναι αστειότητες και προεκλογικά τερτίπια του ΠΑΜΕ!

Το ζήτημα προέκυψε απ’ το ότι συνάδελφος από Νοσοκομειακός γιατρός έγινε Πανεπιστημιακός και στο Νοσοκομείο μας δεν είναι μέλη του εργασιακού Σωματείου Πανεπιστημιακοί γιατροί. Αν η άποψη του ΠΑΜΕ ήταν αυτή που γράφουν στην προκήρυξη-καταγγελία ότι δηλαδή είναι υπέρ της συμμετοχής στο σωματείο όλων των εργαζομένων ανεξαρτήτως εργασιακής σχέσης και εργοδότη, τότε:

Γιατί δεν έγραφαν μέλη του σωματείου όλους τους εργαζόμενους στο Νοσοκομείο (και τους Πανεπιστημιακούς) όταν είχαν την πλειοψηφία στο σωματείο μας;

Γιατί δεν γράφουνε μέλη των σωματείων τους Πανεπιστημιακούς γιατρούς και κάθε άλλο εργαζόμενο στα νοσοκομεία που έχει πλειοψηφία το ΠΑΜΕ αυτή τη στιγμή;

Γιατί δεν κάνουν έστω και τώρα κανονικά στο σωματείο μας μια τέτοια πρόταση που να αφορά τους πάντες κι όχι επιλεκτικές περιπτώσεις;

Η δικιά μας άποψη μας είναι ότι ΟΛΟΙ οι εργαζόμενοι, άρα και οι πανεπιστημιακοί γιατροί, που είναι σε ένα χώρο, ανεξάρτητα ποιος είναι ο εργοδότης και η εργασιακή τους σχέση, πρέπει να είναι σε ενιαίο Σωματείο και βέβαια όχι επιλεκτικά. Ας φέρουν λοιπόν πρόταση για εγγραφή όλων των συναδέλφων και εμείς θα την στηρίξουμε.

Δεν θα μας βάλουν να συγκρουστούμε με τον συνάδελφο! Μπορεί οι ίδιοι να τον χρησιμοποιούν για μικροκομματικές προεκλογικές σκοπιμότητες εμείς όμως τον σεβόμαστε όπως και κάθε συνάδελφο .

Η συνομωσιολογία από την οποία διακατέχονται όταν δεν τους ακολουθούν οι εργαζόμενοι και η πραγματικότητα, τους οδηγεί να καταφεύγουν εν γνώσει τους σε προβοκάτσιες και ψέματα καταγγέλλοντας « άθλιες και αντισυναδελφικές » ενέργειες που ποτέ δεν έγιναν. Και η δική τους «συναδελφικότητα» χωρίς ίχνος ενδοιασμού και μέτρου φορτώνει στα τρία μέλη του Δ.Σ. του σωματείου « δόξα των χουντικών και εργατοπατερικών ψευτο-συνδικαλιστών του παρελθόντος»! Ταυτόχρονα μας απειλούν ότι θα έχουμε να κάνουμε με το «σύνολο του συνδικαλιστικού κινήματος». Αντί να απειλούν την αστική τάξη και τις κυβερνήσεις της απειλούν συναδέλφους τους !Προκαλούν τεχνητές εντάσεις με στόχο τις εκλογές. Πρόκειται για νέα ήθη και έθιμα που προωθούν στο συνδικαλιστικό κίνημα οι υπεύθυνοι που ΠΑΜΕ .

Το ΠΑΜΕ με τις παρατάξεις Δημοκρατική Ενότητα και Ανεξάρτητη Κίνηση έχουν κάνει κοινό προεδρείο και έχουν την ευθύνη του Δ.Σ. στο σωματείο μας. Μαζί και χωρίς να ρωτήσουν τους εργαζόμενους έχουν αναστείλει-ξεπουλήσει κινητοποιήσεις. Μαζί τα βρίσκουν με την διοίκηση και υπερασπίζονται τις επιλογές της κάνοντας τα στραβά μάτια στις αυθαιρεσίες της. Κι έχουν το θράσος να καταφέρονται με απαράδεκτους χαρακτηρισμούς ενάντια στην Ταξική Πορεία που δεν συμμετέχει ούτε στις συμφωνίες μεταξύ τους ούτε με την διοίκηση. Νομίζουν ότι μπορούν έτσι να κρύψουν την πραγματική τους άποψη και στάση;

Τον λόγο, σε κάθε περίπτωση, τον έχουν οι εργαζόμενοι και μπορούν να κρίνουν έργα και συμπεριφορές!!

Εκ μέρους της Ταξικής Πορείας

Χρόνη Μαρία


5 Φεβ 2010

10 ΦΛΕΒΑΡΗ ΜΑΖΙΚΑ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ!

ΜΑΖΙΚΟΣ ΕΡΓΑΤΙΚΟΣ-ΛΑΪΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ
για την ανατροπή του «Προγράμματος Σταθερότητας»

Δύσκολες μέρες περνάει η εργατική τάξη και όλος ο εργαζόμενος λαός κάτω από το βάρος της επίθεσης που έχουν εξαπολύσει ενάντιά του οι ενωμένες δυνάμεις του κεφάλαιου, της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ με την πλήρη κάλυψη ΝΔ και ΛΑΟΣ, αλλά και των ιμπεριαλιστών της ΕΕ. Στόχο αυτής της επίθεσης -που διαρκεί χρόνια και σήμερα οξύνεται ακόμα περισσότερο- αποτελούν το σύνολο των δικαιωμάτων και των καταχτήσεων των εργαζομένων. Η οικονομική κρίση του καπιταλιστικού συστήματος -που οι ίδιοι προκάλεσαν- γίνεται το άλλοθι για το φόρτωμα όλων των βαρών της κρίσης στις πλάτες μας.
Σε μία περίοδο που η ανεργία «σπάει κόκαλα» και δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενοι πετιούνται στο δρόμο, σε μια περίοδο που ο μισθός, το μεροκάματο, η σύνταξη και το επίδομα ανεργίας δεν φθάνουν για να καλύψουν στοιχειώδεις ανάγκες και οδηγούν την εργατική οικογένεια στη φτώχεια και την εξαθλίωση, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ προωθεί περικοπές μισθών, νέα αντιασφαλιστικά μέτρα, νέες αντεργατικές ρυθμίσεις στις εργασιακές σχέσεις, νέα φορολογική επιδρομή στο εισόδημα των εργαζομένων. Κεφάλαιο και ΕΕ ζητούν ακόμα πιο σκληρά μέτρα για να μειωθούν τα «ελλείμματα» ενώ παράλληλα απαιτούν να ανοίξει διάπλατα ο δρόμος για την επέλαση του κεφάλαιου σε κάθε κοινωνική κατάχτηση των εργαζόμενων: στην Υγεία, την Παιδεία, την Κοινωνική Ασφάλιση. Οι ιμπεριαλιστές της ΕΕ, το ξένο και ντόπιο κεφάλαιο, δεν θέλουν να «νοικοκυρέψουν» την οικονομία της χώρας, αλλά να ξεζουμίσουν τον εργαζόμενο λαό και να αρπάξουν όλους τους πλουτοπαραγωγικούς πόρους της χώρας για να ξεκινήσουν έναν νέο κύκλο κερδοφορίας.
Το «Πρόγραμμα Σταθερότητας» είναι το συμβόλαιο της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και όλου του αστικού πολιτικού κόσμου για ακόμα μεγαλύτερη εκμετάλλευση και καταπίεση των εργαζόμενων από την ντόπια αστική ολιγαρχία και το ιμπεριαλιστικό κεφάλαιο.
Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, τα κόμματα της ΝΔ και του ΛΑΟΣ, και μαζί τους όλος ο αστικός συρφετός και τα «παπαγαλάκια» του καπιταλιστικού συστήματος έχουν εξαπολύσει μία τρομοκρατική ιδεολογική επίθεση για να μας πείσουν ότι «πρέπει να κάνουμε θυσίες, αλλιώς θα χρεοκοπήσουμε», ότι «κινδυνεύει η εθνική κυριαρχία από τους διεθνείς κερδοσκόπους», ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος από την «αγκαλιά» και την «αλληλεγγύη» της ΕΕ. Προσπαθούν να μας τρομοκρατήσουν για να μείνουμε αδρανείς και να υποταχτούμε στα σχέδιά τους να μετατρέψουν την εργατική τάξη και όλο τον εργαζόμενο λαό σε σύγχρονους δούλους.
Συμπαραστάτη σε αυτή την πολιτική βρίσκουν τις ξεπουλημένες ηγεσίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ που υποτάσσονται στην κυβερνητική πολιτική. Διαχωρίζουν και διασπούν τους εργαζόμενους, υπονομεύουν τις διαθέσεις τους, συμμετέχουν στον αντεργατικό «διάλογο» για το ασφαλιστικό, παζαρεύουν με τον ΣΕΒ συλλογική σύμβαση στα όρια που «επιτρέπει» η οικονομία (του κεφάλαιου), ακολουθούν το δρόμο της ταξικής συνεργασίας και υποταγής, θυσιάζοντας τα εργατικά συμφέροντα και αδιαφορώντας για τις ανάγκες του λαού. Από την άλλη, η πολιτική του ΠΑΜΕ υπονομεύει και αυτή τις αντιστάσεις και τους αγώνες. Με ελάχιστες ή ανύπαρκτες συλλογικές διαδικασίες στα σωματεία, με προειλημμένες αποφάσεις, με χωριστές συγκεντρώσεις και, κυρίως, χωρίς τη διάθεση για πραγματική σύγκρουση με το κεφάλαιο, υψώνει τείχη ανάμεσα στους εργαζόμενους, διασπώντας έτσι τον ενιαίο και πανεργατικό χαρακτήρα των αντιστάσεων που είναι αναγκαίος για να ανατραπεί η αντεργατική πολιτική.
Οι εργαζόμενοι δεν έχουν άλλο δρόμο από αυτόν της ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ, το μοναδικό δρόμο που υποστηρίζει πραγματικά τα συμφέροντά τους απέναντι στην επίθεση κυβέρνησης-κεφάλαιου-ΕΕ. Ο αγώνας των εργαζόμενων πρέπει και μπορεί να στηριχτεί μέσα από την ανασυγκρότηση των σωματείων. Για να ξαναγίνουν όργανα πάλης στα χέρια τους και όχι σφραγίδες στα χέρια των εργατοπατέρων και των ρεφορμιστών. Η εργατική τάξη έχει δώσει, πρόσφατα, σημαντικούς και μαζικούς αγώνες, και έχει την πείρα και τη συνείδηση ότι μόνο με τέτοιους αγώνες μπορεί να νικήσει. Τα μπλόκα της αγροτιάς δείχνουν ότι μόνο ο παρατεταμένος και ασυμβίβαστος αγώνας μπορεί να αποκρούσει την αντιλαϊκή-αντεργατική πολιτική.
Μπορούμε να ανατρέψουμε την αντεργατική λαίλαπα και το «Πρόγραμμα Σταθερότητας». Είναι δική μας υπόθεση να μετατρέψουμε την απεργία της 10 Φλεβάρη σε ξεκίνημα μαζικής αντίστασης και πάλης.
Να πούμε όχι στους εκβιασμούς και την τρομοκρατία!
Να πούμε όχι στην αντεργατική επιδρομή κυβέρνησης-κεφάλαιου-ΕΕ!
Να πούμε όχι στο θάψιμο των καταχτήσεων και των δικαιωμάτων μας!

Να ανατρέψουμε το «Πρόγραμμα Σταθερότητας»!

· Πραγματικές αυξήσεις σε μισθούς, μεροκάματα, συντάξεις, επιδόματα ανεργίας!
· Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους!
· οχι στη νέα αντιασφαλιστική επιδρομή – Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων!
· Επίδομα ανεργίας σε όλους τους ανέργους, χωρίς προϋποθέσεις, για όλο το διάστημα ανεργίας!

Ταξική Πορεία

3 Φεβ 2010

Εκδήλωση της Ταξικής Πορείας



Με θέμα:

«Μαζικός αγώνας για την ανατροπή του Προγράμματος Σταθερότητας»
και μπροστά στην απεργία στις 10 Φλεβάρη,
η Ταξική Πορεία διοργανώνει εκδήλωση την
Παρασκευή 5 Φλεβάρη,
στις 6:30 το απόγευμα,
στο Εργατικό Κέντρο Αθήνας.




27 Ιαν 2010

Μαζικός αγώνας για την ανατροπή του «Προγράμματος Σταθερότητας»

Οργή και αγανάκτηση διακατέχουν τους εργαζόμενους στο Δημόσιο Τομέα, όπως και όλους τους εργαζόμενους της χώρας. Πλημμυρίζουν από θυμό για τη νέα αντεργατική λαίλαπα του «Προγράμματος Σταθερότητας» που προ­ωθεί η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, με τη στήριξη της ΝΔ και με στόχο να σαρώσει όσα δικαιώματα και κα­τα­κτή­σεις έχουν απομείνει. Τα επιτελεία της ΕΕ και του κεφάλαιου απαιτούν σαρωτικά μέτρα-σοκ σε όλα τα επίπεδα. Το «Πρόγραμμα Στα­θε­ρό­­τητας», σε συνδυασμό με τρομοκρατικά σενάρια («βουλιάζει η χώρα», «κα­ταρ­ρέ­ει η οικονομία» κ.ά.) και τη βο­ή­θει­α των ΜΜΕ, στοχεύει στην επιβολή συνθηκών εργασιακού και κοινωνικού με­σαί­ωνα.

Η περικοπή των επιδομάτων θα έχει ως συνέπεια τη μείωση του ονομαστικού μισθού κατά 5-10%!!! Κάτι που συμ­βαί­νει για πρώτη φορά και παρά τις κάλπικες προεκλογικές κοκορομαχίες ΠΑΣΟΚ και ΝΔ για “αυξήσεις στο ύψος του πληθωρισμού” ή “πάγωμα” των μισθών. Και η μείωση στο πραγματικό εισόδημα (την αγοραστική δύναμη) θα εί­ναι ακόμη μεγαλύτερη αφού -παράλληλα- τα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης ακριβαίνουν διαρκώς, ενώ προ­ετοιμάζεται και νέα φοροληστεία με την αύξηση τόσο των έμμεσων όσο και των άμεσων φόρων. Πρόκειται συ­νο­λι­κά για δραματική μείωση του εισοδήματος με μόνιμες επιπτώσεις στο βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων.

Παράλληλα, προωθείται άμεσα μία νέα αντιασφαλιστική επιδρομή με στόχο την αύξηση των ορίων συ­ντα­ξιο­δό­τη­σης, τη μείωση των συντάξεων και την αύξηση των εισφορών. Η δραματική αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης των γυναικών, η κατάργηση κάθε πρόωρης συνταξιοδότησης πριν το 65ο έτος, η αύξηση των ερ­γατικών ει­σφο­ρών μέσα και από την θέσπιση νέου φόρου, η αλλαγή του τρόπου υπολογισμού της σύνταξης εντάς­σονται σ' αυτή την κατεύθυνση. Επιπλέον, η κυβέρνηση επιχειρεί έναν ωμό εκβιασμό για την υπαγωγή των Δη­μοσίων Υπαλλήλων στο ασφαλιστικό καθεστώς του ΙΚΑ, που θα σημάνει την κατάργηση του εφάπαξ, το πε­τσό­κομ­μα της επικουρικής σύ­νταξης και την χειροτέρευση των όρων περίθαλψης. Να απορρίψουμε αυτόν τον εκ­βιασμό!

Οι εργασιακές σχέσεις ελαστικοποιούνται. Η μονιμότητα χτυπιέται, με στόχο την κατάργησή της. Οι εργα­ζό­με­νοι των stage απολύονται, οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου δεν ανανεώνονται. Οι μεσαιωνικές σχέσεις εργασίας των διαφόρων δουλεμπορικών συνεργείων επεκτείνονται. Οι ιδιωτικοποιήσεις αποτελούν μόνιμη πολιτική. Πάνω απ' τους μισούς οργανισμούς καταργούνται ή συγχωνεύονται. Η εντατικοποίηση της δουλειάς έρχεται «φυ­σι­ο­λο­γι­κά» μέσα από τη μείωση του αριθμού των εργαζομένων (μία μόλις πρόσληψη για κάθε 5 συνταξιοδοτήσεις).

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Οι εργατοπατέρες της ΑΔΕΔΥ και της ΓΣΕΕ έφτασαν το Φλεβάρη για να κάνουν μια κινητοποίηση, δίνοντας όλο το χρόνο σε κυβέρνηση, κεφάλαιο και ΕΕ να προετοιμάσουν την επίθεση. Και όχι μόνο αυτό. Πάνε και χωριστά (στις 10 Φλεβάρη η ΑΔΕΔΥ, στα τέλη Φλεβάρη η ΓΣΕΕ). Δεν μας έφτανε η οργανωτική διάσπαση του ΠΑΜΕ, έχουμε τώρα και τους εργατοπατέρες να διασπούν και αυτοί τους αγώνες. Τη στιγμή, μάλιστα, που είναι ολοφάνερο ότι η έκταση και η σφοδρότητα της επίθεσης απαιτούν τη μεγαλύτερη δυνατή ενότητα και αντίσταση. Το ξεπέρασμα της συμβιβαστικής, υποτακτικής γραμμής των εργατοπατέρων είναι πλέον όρος για την απο­τε­λε­σμα­­τικότητα των αγώνων.

Οι εργαζόμενοι με τους αγώνες μας μπορούμε να ανατρέψουμε το «Πρόγραμμα Σταθερότητας». Είναι στο χέρι μας η απεργία στις 10 Φλεβάρη να δώσει το έναυσμα για μαζική αντίσταση και πάλη. Να πούμε όχι στους εκ­βι­­α­σμούς και την τρομοκρατία, να πούμε όχι στην αντεργατική επιδρομή που θέλουν να επιβάλουν τα επι­τε­λεία της ΕΕ και η κυβέρνηση, να πούμε όχι στη συρρίκνωση των δικαιωμάτων μας.

  • ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑΣ!
  • ΚΑΜΙΑ ΜΕΙΩΣΗ ΜΙΣΘΟΥ - ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΕ ΜΙΣΘΟΥΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ!
  • ΟΧΙ ΣΤΗ ΝΕΑ ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΔΡΟΜΗ - ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΝΟΜΩΝ - ΠΛΗΡΗΣ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ!
  • ΜΟΝΙΜΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ - ΚΑΤΩ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΩΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΩΝ - ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΜΟΝΙΜΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 10 ΦΛΕΒΑΡΗ!

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ: ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΛΑΥΘΜΩΝΟΣ, 10:30 π.μ.

Ταξική Πορεία

24 Ιαν 2010

Το εισόδημα των δημόσιων υπαλλήλων στο εκτελεστικό απόσπασμα

Το χρονικό μιας προκαθορισμένης επίθεσης πλησιάζει την ολοκλήρωση μιας πράξης του για τη νέα χρονιά. Σε λίγες μέρες, η κυβέρνηση θα εξαγγείλει την τελική μορφή της εισοδηματικής της πολιτικής για το 2010, που σχετίζεται με τους μισθούς και τις συντάξεις των δημόσιων υπαλλήλων αλλά και με φορολογικά μέτρα.
Οι πιέσεις της ΕΕ χρησιμοποιούνται από την κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ για να μπορέσει να νομιμοποιήσει την κλιμάκωση της επίθεσής της απέναντι στους εργαζόμενους. Με την ίδια, ακριβώς, λογική τα μέτρα που πάρθηκαν από την κυβέρνηση στην Ιρλανδία έχουν γίνει ευρέως γνωστά στον… ελληνικό λαό για να συμφιλιωθεί με την ουσία αυτού που τον περιμένει – λες και οι έλληνες εργαζόμενοι μάθαιναν αντίστοιχα πότε οι ιρλανδοί συνάδελφοί τους έπαιρναν αυξήσεις.
Η κυβέρνηση, λοιπόν, έχει σκόπιμα αφήσει να πέσουν όλα στο τραπέζι. Οι πιο παλαβές και επιθετικές προτάσεις έχουν δει το φως της δημοσιότητας, ενώ όλη η κατάσταση συνοδεύεται από αντιφατικές δηλώσεις, παλινωδίες αλλά και πραγματικές διαφοροποιήσεις σε σχέση με τα μέτρα που θα παρθούν. Και αν η μία πλευρά του αλαλούμ αυτού είναι η σκόπιμη κυβερνητική μεθόδευση να ανοίξει τη βεντάλια και να ψαρέψει αντιδράσεις, η άλλη πλευρά είναι ο φόβος στελεχών της κυβέρνησης μήπως το βάρος και η ένταση των μέτρων ανοίξει τους κρουνούς της αγανάκτησης των ήδη σοβαρά συμπιεσμένων εργαζομένων. Το σίγουρο πάντως είναι ότι το εισόδημα και των υπαλλήλων και των συνταξιούχων του δημόσιου τομέα θα γνωρίσει νέα συμπίεση μέσα από ποικίλα μέτρα και αυτό που απομένει για τις επόμενες μέρες είναι να δούμε το μέγεθος του «σοκ».
Είναι γεγονός ότι η πλήρης ασυδοσία των εργοδοσιών στον ιδιωτικό τομέα μαζί με τη διάλυση των εργασιακών σχέσεων αλλά και των συνδικάτων μεταφέρει μεγάλο βάρος της επίθεσης για την περίοδο αυτή στους εργαζόμενους του δημόσιου τομέα, όπου ακόμα υπάρχει ένα σώμα κατακτήσεων που πρέπει άμεσα να ανατραπεί. Κατακτήσεις που σχετίζονται τόσο με το εισόδημα όσο και με τις εργασιακές σχέσεις. Ετσι κι αλλιώς, η πορεία αμφισβήτησης αυτού του σώματος δικαιωμάτων και στο δημόσιο είναι εδώ και χρόνια σε εξέλιξη, τόσο μέσω της μακρόχρονης λιτότητας όσο και μέσω της –σε μεγάλη κλίμακα- αντικατάστασης μόνιμου προσωπικού με ελαστικά εργαζόμενους (stage, έκτακτους κλπ).
Τα μέτρα που έχουν πέσει στο τραπέζι αφορούν:
- τη μαζική περικοπή επιδομάτων χωρίς ακόμα να έχει γίνει ξεκάθαρο ποια από αυτά θα αφορά. Πάντως με δεδομένο ότι τα επιδόματα αφορούν σημαντικό μέρος του μισθού των δημόσιων υπαλλήλων, η περικοπή αυτή –ακόμα και αν σε αυτή τη φάση γίνει σε περιορισμένη κλίμακα- ανοίγει το δρόμο για δραματική ονομαστική μείωση του εισοδήματος των εργαζομένων.
- Την αμφισβήτηση των δώρων. Παρά τις κυβερνητικές διαβεβαιώσεις ότι δε θα καταργηθεί ο 14ος μισθός, το άνοιγμα της συζήτησης εξυπηρετεί τη «συμφιλίωση» της κοινής γνώμης με μια τέτοια προοπτική, που μπορέι να γίνει πραγματικότητα σε μια επόμενη φάση – κάτω από τις βολικές νέες πιέσεις της ΕΕ.
- Την παραπέρα ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, ζήτημα που αποτελεί κεντρική στρατηγική επιλογή του κεφαλαίου και των κυβερνήσεών του για τον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα. Είναι χαρακτηριστικό ότι η ΕΕ απαιτεί την απελευθέρωση των απολύσεων στο δημόσιο τομέα.
- Τη δραστική αύξηση της φορολογίας μέσα από πληθώρα μέτρων – ενώ είναι φανερό ότι παραμένει ζωντανή η ιδέα για ενιαίο ΦΠΑ (παρά τις δηλώσεις Πεταλωτή) που θα οδηγήσει σε σοβαρή μείωση του εισοδήματος όλων των εργαζομένων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Ταυτόχρονα, θα αυξηθεί σοβαρά η έμμεση φορολογία σε είδη πλατιάς κατανάλωσης όπως και στα τσιγάρα.
- Τέλος, νέες αντιασφαλιστικές ρυθμίσεις ετοιμάζονται όπως αναφέρεται αναλυτικά σε διπλανή στήλη.
Να σημειώσουμε τέλος ότι ο (επίσημος) πληθωρισμός έχει φτάσει το 2,6% οδηγώντας σε πραγματική μείωση το εισόδημα των εργαζομένων (ακόμα και με τα παραποιημένα επίσημα στοιχεία) και εξανεμίζοντας τις ονομαστικές αυξήσεις του 1,5% της εισοδηματικής πολιτικής.
Να σημειώσουμε επίσης ότι στην κλιμάκωση της επίθεσης, σημαντική βοήθεια προσφέρει η ΝΔ αλλά και τα Μέσα Μαζικής Παραπληροφόρησης.
Απέναντι σε όλα αυτά, ο αστάθμητος παράγοντας είναι η έκφραση της λαϊκής αντίδρασης και αντίστασης. Ειδικά σε μια χώρα, που το κεφάλαιο δεν έχει να «λαβαίνει» και πολλά ακόμα από τους εργαζόμενους και την εργατική τάξη και όπου η ιστορία του κινήματός της αλλά και ο περσινός Δεκέμβρης αποτελούν εν δυνάμει φόβητρα για το σύστημα και το πολιτικό του προσωπικό.
Παρά το γεγονός της ξεπουλημένης πρακτικής και του ξεγυμνώματος στα μάτια των εργαζομένων των συνδικαλιστικών ηγεσιών, η απεργία της ΑΔΕΔΥ στις 10 Φλεβάρη μπορεί να αποτελέσει μια ευκαιρία να στριμωχτεί το σύστημα, το πολιτικό του προσωπικό αλλά και αυτή η συνδικαλιστική ηγεσία.

Από Προλεταριακή Σημαία 633, 16/1/10

13 Ιαν 2010

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΗΣ «ΕΛΙΤ»

Απλήρωτοι από το Νοέμβρη και με τον κίνδυνο να πεταχτούν στο δρόμο της ανεργίας βρίσκονται οι 250 εργαζόμενοι της υποδηματοποιίας ΕΛΙΤ στον Κολωνό. Λίγο πριν από τα Χριστούγεννα η εργοδοσία ενημέρωσε τους εργαζόμενους ότι -λόγω οικονομικών δυσκολιών και επειδή οι τράπεζες δεν την χρηματοδοτούν- δεν μπορεί να αντεπεξέλθει στις υποχρεώσεις της, αφήνοντας όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά.

Η κατάληψη του εργοστασίου και το μπλοκάρισμα κάθε παραγωγικής και εμπορικής δραστηριότητας είναι η απάντηση των εργαζομένων στη συνεχιζόμενη κοροϊδία που ζουν από τότε μέχρι σήμερα, τόσο από την εργοδοσία όσο και από το υπουργείο Εργασίας. Την εργοδοσία που, ενώ αρχικά προσπάθησε να τους εκμεταλλευτεί για να αποσπάσει νέες επιδοτήσεις εκατομμυρίων ευρώ, τώρα τους τάζει «έναντι» προκειμένου να της επιτρέψουν να διακινήσει το εμπόρευμα που βρίσκεται στο εργοστάσιο, χωρίς την παραμικρή δέσμευση απέναντί τους. Αλλά και το υπουργείο Εργασίας το οποίο δεν δεσμεύεται ούτε καν για το έκτακτο επίδομα των 1.000 ευρώ που τους είχε υποσχεθεί αρχικά.

Όλοι αυτοί που είναι υπεύθυνοι για τη σημερινή κατάσταση αρνούνται να αναλάβουν την παραμικρή δέσμευση. Αυτοί που πλούτισαν στις πλάτες των 250 εργαζομένων, αλλά και αυτοί που στήριξαν και προώθησαν το πολιτικό πλαίσιο αυτής της εκμετάλλευσης, σήμερα «νίπτουν τας χείρας τους» φορτώνοντας τις ευθύνες στη γενικότερη κρίση. Βέβαια, αυτό που επίτηδες κρύβουν είναι ότι η κρίση είναι αποτέλεσμα της πολιτικής στην οποία στηρίχτηκαν και την οποία στήριξαν. Της πολιτικής που επιβάλλουν τα επιτελεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Της πολιτικής της κερδοφορίας του κεφάλαιου και της υπερεκμετάλλευσης των εργαζομένων. Της πολιτικής που αφαιρεί δικαιώματα από τους εργαζόμενους και το λαό για να δίνει κέρδη και προνόμια στους λίγους.

Και αυτήν την κρίση καλούνται να πληρώσουν σήμερα οι εργαζόμενοι της ΕΛΙΤ αλλά και οι χιλιάδες εργαζόμενοι που πετιούνται στο δρόμο καθημερινά πλέον. Είτε γιατί θεωρούνται «περιττοί» είτε γιατί το κεφάλαιο κρίνει ότι τα συμφέροντά του εξυπηρετούνται καλύτερα με το να μειώσει ή να σταματήσει την παραγωγή.

Και παρά τα «κροκοδείλια» δάκρυα της κυβέρνησης και του κεφάλαιου, η ίδια και χειρότερη πολιτική συνεχίζει να προωθείται. Η πολιτική της αποβιομηχάνισης της χώρας και της διάλυσης κάθε παραγωγικής της βάσης. Η πολιτική που δένει χειροπόδαρα το παρόν και το μέλλον της χώρας, όπως επιβάλλουν τα συμφέροντα των ισχυρών της ΕΕ. Η πολιτική που δημιουργεί στρατιές ανέργων, που ξεζουμίζει το λαϊκό εισόδημα, που διαλύει τις εργασιακές σχέσεις, που χτυπάει τα δικαιώματα των εργαζομένων στην ασφάλιση και στην περίθαλψη, που κάνει δυσβάσταχτο το να μορφώνει ο λαός τα παιδιά του.

Η υπεράσπιση του δικαιώματος των εργαζομένων της ΕΛΙΤ στη δουλειά και η στήριξη του αγώνα που δίνουν είναι υποχρέωση κάθε εργαζόμενου. Η καταδίκη της πολιτικής που γεννά την ανεργία και τη φτώχεια είναι όρος επιβίωσης για την εργατική τάξη. Με εργαλεία την αλληλεγγύη και τον κοινό αγώνα. Με συνείδηση ότι το δίκιο το έχουν οι εργαζόμενοι, αυτοί που παράγουν τον πλούτο αυτής της κοινωνίας και όχι αυτοί που ληστεύουν τον πλούτο αυτό, το κεφάλαιο και αυτοί που το στηρίζουν.

Να απαιτήσουμε:

· Να διασφαλιστοΥν οι δουλειΕς Ολων των εργαζομΕνων της ΕΛΙΤ.

· Να καταβληθοΥν Αμεσα Ολα τα δεδουλευμΕνα.

· Να διασφαλιστΕί η συνταξιοδΟτηση Ολων των εργαζομΕνων που εΙναι κοντΑ στη σΥνταξη.

Αθήνα 12/1/2010

Ταξική Πορεία


7 Ιαν 2010

Τα 12 σημεία της νέας αντιασφαλιστικής επιδρομής

Στην επίσπευση της κατάθεσης νομοσχεδίου για το Ασφαλιστικό προσανατολίζεται η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ μετά και από τις απανωτές πιέσεις που δέχεται από τα επιτελεία της ΕΕ. Έτσι, ενώ τα αρχικά σχέδια προέβλεπαν την κατάθεσή του τον Ιούνιο, μετά από τη σύνταξη και της σχετικής αναλογιστικής μελέτης, τώρα δεν αποκλείεται η σχετική μελέτη να παρακαμφθεί και το νομοσχέδιο να κατατεθεί τον Απρίλιο. Αποδεικνύοντας -για μια ακόμη φορά- ότι η πραγματική ουσία του ασφαλιστικού δεν βρίσκεται στις διάφορες μελέτες που κατά καιρούς παρουσιάζουν τα αστικά επιτελεία προκειμένου να δικαιολογήσουν τα μέτρα που παίρνουν, αλλά στην πολιτική διάσταση του ζητήματος, δηλαδή στο εάν το κεφάλαιο έχει τη δυνατότητα να χτυπήσει αυτό το σημαντικό δικαίωμα των εργαζομένων.

Παράλληλα, βεβαίως, συνεχίζεται και η γνωστή τρομοκρατική φιλολογία γύρω από το πότε θα «καταρρεύσει» το Ασφαλιστικό, πότε θα «σκάσει η βόμβα», πότε θα «εκραγεί η νάρκη» κ.λπ. Σύμφωνα, λοιπόν, με τις «τρέχουσες προβλέψεις», εάν δεν γίνουν αλλαγές στο Ασφαλιστικό, τότε 14 συντάξεις δεν θα μπορούν να καταβληθούν το 2015.

Πάνω σε αυτόν το γνωστό, χιλιοειπωμένο με διάφορες παραλλαγές και κάλπικο καμβά κινείται και η τωρινή προσπάθεια της κυβέρνησης να περάσει νέα δραστικά μέτρα συρρίκνωσης των ασφαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων. Και παράλληλα έχουμε και την εξέλιξη της διαδικασίας του ψευτοδιαλόγου που χρησιμοποιεί η κυβέρνηση προκειμένου να νομιμοποιήσει τα νέα αντιασφαλιστικά μέτρα. Διαδικασία την οποία έχει σπεύσει να νομιμοποιήσει και η ΓΣΕΕ με την αποστολή των γνωστών «ειδικών» Ρομπόλη , Ρωμανιά οι οποίοι δεν χάνουν την ευκαιρία να αναφέρονται στις «αδικίες» και τις «ανισότητες» του ασφαλιστικού συστήματος το οποίο επιτρέπει σε κάποια ταμεία να δίνουν συντάξεις που ξεκινούν από 480 ευρώ και φτάνουν μέχρι και 4.000 ευρώ. Λες και δεν γνωρίζουν οι «σοφοί» της ΓΣΕΕ ότι αυτό αποτελεί «βούτυρο στο ψωμί» της κυβέρνησης προκειμένου να εξομοιώσει τις συντάξεις προς τα κάτω!

Κάπως έτσι ξεκίνησε και η αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης των γυναικών στο Δημόσιο, η οποία πλέον θεωρείται δεδομένη: με την πρόφαση της εξίσωσής τους με τους άντρες και την άρση της «αδικίας».

Με πρόταση δώδεκα σημείων τοποθετήθηκε ο υπουργός Εργασίας στην έναρξη του «ψευτοδιαλόγου». Πρόταση που σκοπεύει να φέρει τα πάνω-κάτω στην ασφάλιση μέσα από αλλαγές που ανατρέπουν την ουσία και το χαρακτήρα του ασφαλιστικού συστήματος.

Το πρώτο σημείο αφορά το λογιστικό διαχωρισμό της σύνταξης σε κοινωνικό-προνοιακό τμήμα και σε ανταποδοτικό-ασφαλιστικό. Δηλαδή, η κατώτατη σύνταξη του ΙΚΑ των 484 ευρώ θα χωρίζεται σε δύο κομμάτια: το πρώτο, τα 280 ευρώ, θα αποτελεί το προνοιακό κομμάτι που θα δίνει το κράτος από τον προϋπολογισμό και τα υπόλοιπα 200 ευρώ θα αναλογούν στα 4.500 ένσημα που απαιτείται να έχει κάποιος στο 65ο έτος ηλικίας προκειμένου να πάρει την κατώτατη σύνταξη.

Δεύτερον, θεσμοθετείται η βασική σύνταξη, δηλαδή ένα ποσό που θα αντιστοιχεί στη σημερινή κρατική συμμετοχή στα ασφαλιστικά ταμεία και το οποίο πλέον θα χορηγείται απευθείας στους συνταξιούχους αφού συμπληρώσουν το 65ο έτος ηλικίας. Όπως είναι γνωστό, σήμερα το κράτος συνεισφέρει στα ασφαλιστικά ταμεία μέσα από τον προϋπολογισμό και με την απόδοση του 1% του ΑΕΠ στο ΙΚΑ κάθε χρόνο (ποσοστό που θεσμοθετήθηκε με το νόμο του Ρέππα και το οποίο δεν έχει αποδοθεί ποτέ). Σύμφωνα λοιπόν με τη νέα ρύθμιση αυτά τα ποσά θα αποδίδονται απευθείας στους συνταξιούχους, χωρίς τη μεσολάβηση των ασφαλιστικών ταμείων και κάτω από την ετικέτα «βασική σύνταξη».

Ουσιαστικά, τα δύο αυτά μέτρα αποτελούν τον πρώτο πυλώνα ενός ασφαλιστικού συστήματος το οποίο ανοίγει την πόρτα στην είσοδο της ιδιωτικής ασφάλισης και στην εξατομίκευση του ασφαλιστικού δικαιώματος. Ένα σύστημα στο οποίο το κράτος θα έχει ως μόνη υποχρέωση τη χορήγηση της βασικής σύνταξης (ουσιαστικά ενός επιδόματος επιβίωσης), ενώ για όλα τα υπόλοιπα το λόγο θα έχουν τα επαγγελματικά ταμεία που προέβλεπε ο νόμος Ρέππα (τα οποία θα λειτουργούν με ιδιωτικο-οικονομικά κριτήρια) και οι ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες.

Είναι σαφές ότι για τη μεγάλη πλειοψηφία των συνταξιούχων η βασική σύνταξη θα είναι και η μόνη σύνταξη που θα παίρνουν. Και επειδή το κράτος είναι «απλόχερο» δίνει και ευκαιρίες συμπλήρωσης της σύνταξης. Είτε με κίνητρα για πρόσθετη παραμονή στην εργασία είτε με τη δυνατότητα στους συνταξιούχους να εργάζονται ακόμη και αφού συνταξιοδοτηθούν. Είναι και αυτά μία απόδειξη του τι έχουν στο μυαλό τους για το ύψος των συντάξεων, αφού προβλέπουν τη «δυνατότητα» επιπλέον εργασίας ανθρώπων που θα έχουν συμπληρώσει το 65ο έτος ηλικίας! Μήπως όλα αυτά θυμίζουν την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης στα 70 χρόνια που προέβλεπε ο νόμος Γιαννίτση;

Παράλληλα, προωθείται η ενοποίηση των ασφαλιστικών ταμείων σε 3 (αγροτών, μισθωτών, ελεύθερων επαγγελματιών). Εξέλιξη που, όπως και στους προηγούμενους αντιασφαλιστικούς νόμους, θα έχει ως άμεση συνέπεια την εξίσωση προς τα κάτω των ασφαλιστικών δικαιωμάτων αλλά και τη συρρίκνωση της παρεχόμενης ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. Ας αναλογιστεί μόνο κανείς το γεγονός ότι ήδη στο ΙΚΑ η αναμονή για ιατρικό ραντεβού μπορεί να φτάσει τους τρεις μήνες και ας το συνδυάσει με την πρόθεση του ΠΑΣΟΚ να βάλει φρένο στις προσλήψεις στο Δημόσιο και άρα και στη στελέχωση του ΙΚΑ.

Επανέρχεται το ζήτημα της συγκρότησης της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, δηλαδή εκείνου του μηχανισμού που θα βάζει φραγμό στη δυνατότητα πλήρους ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης στους εργαζόμενους που την έχουν ανάγκη. Την ίδια ώρα, προχωράει στην κατάρτιση νέας λίστας φαρμάκων, ενώ η περίφημη «διαφάνεια» στα οικονομικά των νοσοκομείων και το χτύπημα της «σπατάλης» που θα συνοδευτεί από περικοπή δαπανών ύψους 2 δισ. ευρώ είναι βέβαιο ότι θα σημάνει μια ακόμη πιο τραγική κατάσταση στα δημόσια νοσοκομεία που σήμερα αδυνατούν έως και γάζες να χορηγήσουν αναγκάζοντας τους ασφαλισμένους να βάζουν το χέρι στην τσέπη ακόμη και για τα στοιχειώδη. Είναι χαρακτηριστικό ότι τη «σπατάλη» ο υπουργός την προσδιόρισε στα στεντς, στους βηματοδότες, τα διαγνωστικά κέντρα και τα φάρμακα!!!

Στο στόχαστρο μπαίνουν ξανά (αν βγήκαν ποτέ) τα ΒΑΕ (Βαρέα-Ανθυγιεινά Επαγγέλματα) με στόχο τη συρρίκνωση της λίστας και των επιπλέον ασφαλιστικών δικαιωμάτων.

Παράλληλα, προβλέπονται αλλαγές στη διαδοχική ασφάλιση, ενώ προβλέπονται νέες χαριστικές διατάξεις προς τους εργοδότες που χρωστάνε ασφαλιστικές εισφορές στα Ταμεία.

Αέρα στα πανιά της κυβέρνησης έδωσε και η συναίνεση της ΝΔ και του ΛΑΟΣ, σε βαθμό που ο Λοβέρδος δήλωσε ότι έχει μαζί του τη συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού!!! Ωστόσο, δεν μπορεί να ξεχάσει τη νίλα που έπαθε το ΠΑΣΟΚ του Σημίτη και την ανατροπή των μέτρων Γιαννίτση. Γι’ αυτό και προσπαθεί να κάνει όσο πιο προσεκτικά βήματα μπορεί. Εξάλλου, όπως ο ίδιος δηλώνει, η ψήφιση ενός νόμου δεν θα λύσει το πρόβλημα του Ασφαλιστικού αλλά θα εγκαθιδρύσει τις παραμέτρους που θα οδηγήσουν στην επίλυσή του, αφήνοντας το παράθυρο ανοιχτό και για άλλα αντιασφαλιστικά μέτρα, «διορθωτικού» και «συμπληρωματικού» χαρακτήρα.

Είναι στο χέρι των εργαζομένων να ξεσκεπάσουν τη νέα αντιασφαλιστική επιδρομή και να τη σταματήσουν. Είναι στο χέρι τους να μην επικυρώσουν τη συναίνεση της ΓΣΕΕ και το ιδιαίτερο «νταλαβέρι» που επιδιώκει η ΑΔΕΔΥ. Είναι στο χέρι τους να υπερασπιστούν το δικαίωμά τους στην ασφάλιση και την περίθαλψη. Δικαίωμα που ανήκει σε όλους, χωρίς προϋποθέσεις.

Δημοσιεύτηκε στη Προλεταριακή Σημαία 632



18 Δεκ 2009

Άρτα. Συγκέντρωση-συζήτηση της Ταξικής Πορείας

Η Ταξική Πορεία Άρτας με κάλεσμα που απηύθυνε σε εργαζόμενους, συνδικαλιστές και πρωτοβάθμια σωματεία, διοργάνωσε συγκέντρωση-συζήτηση την Τρίτη 15 Δεκέμβρη στο Εργατικό Κέντρο Άρτας, με θέμα:

«Η επίθεση είναι μπροστά μας. Η αντίσταση είναι όρος ζωής για τους εργαζόμενους. Τρόποι και μορφές οργάνωσης και συγκρότησης των αντιστάσεων στην πόλη μας». Το κάλεσμα ανέφερε: «Χρεοκοπία, κατάρρευση, ελλείμματα. Η χώρα στην εντατική. Κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε λεπτό, μας βομβαρδίζουν η κυβέρνηση και οι αφεντάδες τους της ΕΕ. Από κοντά και η αντιπολίτευση και οι κάθε λογής αυλικοί της εξουσίας –ΜΜΕ και ξεπουλημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες– που μας καλούν και προτείνουν να συνεισφέρουμε όλοι για τη σωτηρία της πατρίδας. Θέλουν να τρομοκρατήσουν τους εργαζόμενους, θεωρώντας τους «συνυπεύθυνους» των αρνητικών αριθμών του χρέους, του ελλείμματος, της ανάπτυξης. Για να επιμεριστούν τις ευθύνες της «ανόρθωσης της οικονομίας», να φορτωθούν τα βάρη της κρίσης. Ανοίγουν το ασφαλιστικό, με στόχο την κατάργηση του κοινωνικού της χαρακτήρα. Αλλάζουν τις εργασιακές σχέσεις, για να γίνουν πιο ελαστικές, πιο κερδοφόρες για την εργοδοσία και πιο απάνθρωπες για τους εργαζόμενους. Καθορίζουν την εισοδηματική πολιτική με τις μηδενικές αυξήσεις που με την άμεση και έμμεση φορολογία του νέου προϋπολογισμού εξαπλώνουν τη φτώχεια και την ανέχεια σε ακόμη περισσότερους εργαζόμενους. Και η ανεργία, που φτάνει το 20%, να φέρνει την απόγνωση. Μας ζητάνε και τα ρέστα… Να τους πληρώσουμε όπως τους αξίζει. Με τους αγώνες μας. Να συζητήσουμε, να συγκροτήσουμε πρωτοβουλίες, να οργανώσουμε τις αντιστάσεις μας στον εργασιακό μεσαίωνα που μας ετοιμάζουν».

Η συζήτηση που έγινε ανέδειξε την ανάγκη της κοινής δράσης όλων εκείνων των εργαζομένων του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα της πόλης μας που αντιδρούν στις πολιτικές και συνδικαλιστικές πραχτικές που άλλες υποτάσσουν τα εργατικά συμφέροντα στις κυβερνητικές μεθοδεύσεις (ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ) και άλλες στις κομματικές περιχαρακώσεις (ΠΑΜΕ), με αποτέλεσμα την αποδόμηση του εργατικού κινήματος μπροστά στην ολομέτωπη επίθεση του συστήματος.

Αντίστοιχη πρωτοβουλία ανέλαβε και το σωματείο εργαζόμενων στο Νοσοκομείο Άρτας, καλώντας πρωτοβάθμια σωματεία και συνδικαλιστές του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα σε σύσκεψη.