Η Γενική Συνέλευση του Συλλόγου στις 22 Μάη 2013 μεταξύ άλλων συζήτησε και αποφάσισε πως πρέπει να συνταχθεί και να σταλεί μια πρώτη ανακοίνωση αναφορικά με τη στάση του Εργατικού Κέντρου Σάμου (ΕΚΣ), και γενικότερα των δυνάμεων που ελέγχονται από το ΠΑΜΕ, στον μεγάλο αγώνα που δίνεται για τα θέματα Υγείας. Είχαμε επιλέξει συνειδητά μέχρι τώρα να μην απαντήσουμε σε μια σειρά ζητήματα ελπίζοντας ότι αφήνοντας πόρτες ανοιχτές θα συμβάλλουμε στο να διορθωθούν κάποια στραβά και να δημιουργηθούν οι καλύτεροι όροι πάλης. Βλέπουμε όμως ότι όχι μόνο δεν υπάρχει θετική ανταπόκριση αλλά αντίθετα τα πράγματα συνεχώς γίνονται χειρότερα. Αν και ο βασικός μας στόχος ήταν και παραμένει οι βάρβαρες πολιτικές και οι εκφραστές τους δεν μπορούμε να μην δώσουμε μια απάντηση ειδικά μετά την ανακοίνωση της ξεχωριστής συγκέντρωσης στην Αθήνα που υπονομεύει ανοιχτά την συνολική προσπάθεια που γίνεται για να δοθεί μαζική απάντηση στα ζητήματα υγείας και την υπόθεση της συγχώνευσης του Νοσοκομείου.
Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η
Ζούμε σε μια εποχή που είναι η δυσκολότερη που έχουν γνωρίσει εδώ και πολλές δεκαετίες οι εργαζόμενοι και ο λαός της χώρας. Με τις μνημονιακές πολιτικές κορυφώθηκε η επιχείρηση λεηλασίας της ζωής μας και κατακρεούργησης κάθε δικαιώματος που είχε κερδηθεί με σκληρούς αγώνες παλιότερα.
Μια απ’ τις σημαντικότερες πλευρές αυτής της επίθεσης εναντίον μας σχετίζεται με τα ζητήματα της υγείας. Είναι απ’ τις σημαντικότερες όχι μόνο γιατί το δικαίωμά μας στην υγεία αντιμετωπίζεται απ’ τους εμπνευστές και τους φορείς αυτής της επίθεσης ως βασική πηγή “σπατάλης” δημοσίου χρήματος, όπως και η Παιδεία και κάθε κοινωνική παροχή, αλλά γιατί πρώτα και κύρια αφορά την ίδια μας τη ζωή και επιβίωση.
Ένα απ’ τα βασικότερα εργαλεία εφαρμογής αυτών των πολιτικών, ανεξαρτήτως κυβερνήσεων και υπουργών, είναι οι συγχωνεύσεις Νοσοκομείων και γενικότερα μονάδων υγείας. Σ’ αυτή την βάση προέκυψε και το ζήτημα της συγχώνευσης του Νοσοκομείου Ικαρίας με της Σάμου. Η συγχώνευση του Νοσοκομείου αν και δεν είναι το μόνο ή το πιο σημαντικό ζήτημα που αφορά τις παροχές υγείας στην περιοχή μας αναγνωρίζεται από όλους μας ως μια αρνητική εξέλιξη μέσα απ’ την οποία θα περάσει η υποβάθμιση αυτών των παροχών που πάντα παρουσίαζαν τεράστιες υστερήσεις και μόνο τα τελευταία χρόνια, πάλι μέσα από σκληρές προσπάθειες, έγινε κατορθωτό να υπάρξει μια σοβαρή βελτίωση.
Ο Σύλλογός μας από πολύ νωρίς προσπάθησε να ενημερώσει και να κινητοποιήσει τους κατοίκους και τους μαζικούς φορείς της περιοχής για να δοθεί εγκαίρως απάντηση σ’ αυτά τα μέτρα. Γι’ αυτή την απάντηση χρειάζεται σκληρός και παρατεταμένος αγώνας με επίγνωση της κατάστασης και ξεκάθαρους στόχους και μπορεί να δοθεί μόνο με μαζικούς όρους, με τη μέγιστη δυνατή συμμετοχή όλων εμάς που είμαστε τα υποψήφια θύματα αυτών των πολιτικών.
Μέσα απ’ αυτή την λογική καλέσαμε και τις 2 ανοιχτές συσκέψεις στις 3 Νοέμβρη 2012 και στις 21 Γενάρη 2013 για τη συγκρότηση Επιτροπής Αγώνα η οποία δεν θα ήταν μια κλειστή διαδικασία κάποιων εκπροσώπων αλλά μια ζωντανή έκφραση των διαθέσεων και των αναγκών των κατοίκων, ένα εργαλείο συμμετοχής και δράσης του ίδιου του κόσμου.
Σ’ αυτή την προσπάθειά μας από πολλές πλευρές αρχικά αγνοηθήκαμε ή δεχτήκαμε και επιθέσεις. Χρειάστηκε η δημοσίευση της απόφασης συγχώνευσης στις αρχές του χρόνου για να διαλύσει τις αυταπάτες και να ταρακουνήσει συνήθειες και συνειδήσεις. Έτσι οδηγηθήκαμε στην μεγάλη συγκέντρωση -υπό βροχή μάλιστα- εκατοντάδων συμπατριωτών μας στις 17 Γενάρη, που ως πρώτη απάντηση κάλεσε ο Σύλλογός μας, και στη σύσκεψη συγκρότησης της Επιτροπής Αγώνα για την Υγεία (ΕΑΥ) στις 21 του ίδιου μήνα.
Απ’ τη μεριά μας, με βάση τη λογική που περιγράφτηκε παραπάνω, η συγκρότηση της Επιτροπής έπρεπε να στηριχτεί τα εξής στοιχεία για να έχουμε το πιο μαζικό κι ενωτικό αποτέλεσμα:
Κοινοί και συγκεκριμένοι στόχοι άμεσης αλλά και μακροπρόθεσμης διεκδίκησης που να κινητοποιούν και να συσπειρώνουν τον κόσμο
Ένα βασικό πολιτικό πλαίσιο ανάλυσης της συγκυρίας και των εξελίξεων διατυπωμένο με τέτοιο τρόπο που να δίνει την δυνατότητα σε όσο το δυνατόν περισσότερους από μας να συμμετέχουν δίνοντάς του από κει και πέρα το νόημα που θεωρεί ο καθένας πιο σωστό. Βάση διαμόρφωσης του πλαισίου η δυνατότητα πρόσβασης κάθε ανθρώπου σε πλήρεις παροχές υγείας με βάση τις εξελίξεις της επιστήμης χωρίς χαράτσια και προϋποθέσεις που να συμπυκνώνεται στο σύνθημα “δημόσια δωρεάν υγεία”
Κοινή δράση αλλά με δυνατότητα έκφρασης όλων των ξεχωριστών ή διαφορετικών απόψεων (και να είναι ζήτημα των συμμετεχόντων από κει και πέρα να επιλέξουν και να υποστηρίξουν ότι θεωρούν πιο σωστό)
Ανοιχτές διαδικασίες με ουσιαστική συμμετοχή του κόσμου και στη λήψη των αποφάσεων και στην υλοποίησή τους κι όχι κλειστές διαδικασίες εκπροσώπων
Συντονισμός με ανάλογες κινήσεις κι Επιτροπές άλλων Νοσοκομείων και περιοχών βλέποντας τον αγώνα της τοπικής κοινωνίας ως μέρος του συνολικότερου αγώνα που είναι αναγκαίος ενάντια στις βάρβαρες πολιτικές και στον χώρο της υγείας
Προκαταβολικά απ’ το ΕΚΣ και τις δυνάμεις που συσπειρώνονται γύρω απ’ το ΠΑΜΕ δηλώθηκε ότι δεν δέχονταν να συμμετέχουν στην Επιτροπή με επιχείρημα ότι είχαν ήδη δικό τους πλαίσιο και πρόγραμμα δράσης απ’ το οποίο δεν κάνουν πίσω ούτε βήμα. Αρνήθηκαν κάθε περίπτωση συζήτησης, συνδιαμόρφωσης ή ακόμα και αποδοχής του δικού τους πλαισίου απ’ τους υπόλοιπους παρευρισκόμενους φορείς και κατοίκους “αφήνοντάς” μας ουσιαστικά μόνο την δυνατότητα να αποτελούμε όλοι οι υπόλοιποι το “κοινό” στις δικές τους κινήσεις και αποφάσεις.
Μια χαραμάδα πιθανής συνεννόησης για κάποιες παράλληλες ενέργειες το επόμενο διάστημα άρχισε να αναιρείται την ίδια στιγμή με την επιμονή για διαφορετικό τόπο και ώρα συγκέντρωσης για τις ήδη σχεδιαζόμενες κινητοποιήσεις στις 31 Γενάρη και 8 Φλεβάρη.
Από τις 8 Φλεβάρη -ημέρα κινητοποίησης για την 10η επέτειο της πτώσης του ελικοπτέρου του ΕΚΑΒ- οριστικοποιήθηκε η επιλογή της ανοιχτής αντιπαράθεσης με τη στάση τους αλλά και τις επιθέσεις από μικροφώνου στη χωριστή συγκέντρωση που διοργάνωσαν. Να επισημάνουμε και την προσπάθεια ιδιοποίησης το επόμενο διάστημα αυτής της κινητοποίησης η οποία ήταν απόφαση-πρόταση της Γενικής Συνέλευσης του Συλλόγου μας ανακοινωμένη σχεδόν 2 μήνες πριν! Από κει και πέρα επιλέχτηκε αυτή η διχαστική τακτική που εκτός των άλλων λειτουργεί απωθητικά για πολύ κόσμο και δίνει λαβή σε διάφορους “καλοθελητές” να συκοφαντούν κάθε κινητοποίηση. Στην πράξη με διάφορους τρόπους αυτές οι δυνάμεις έχουν θέσει ως κύριο στόχο την Επιτροπή Αγώνα και την δράση της.
Την ίδια στιγμή με όχημα την Επιτροπή στην περιοχή μας βρίσκεται σε εξέλιξη μια πρωτόγνωρη κινητοποίηση τόσο από άποψη δράσεων και ενημέρωσης όσο κι από άποψη διάρκειας και συμμετοχής. Το αγωνιστικό κλίμα που έχει διαμορφωθεί και οι δράσεις που έχουν αναληφθεί (συγκεντρώσεις, καταλήψεις στο Νοσοκομείο, η απόβαση-κατάληψη στην Ενιαία Διοίκηση στη Σάμο κλπ) έχουν αναδείξει το ζήτημα κι έχουν καταφέρει ν’ ασκήσουν μεγάλη πίεση προς το Υπουργείο και τα άλλα όργανα αυτής της βάρβαρης πολιτικής. Αποτελέσματα αυτής της δράσης είναι ότι έχει παρεμποδιστεί σε σημαντικό βαθμό η διάλυση υπηρεσιών και παροχών που φέρνουν οι συγχωνεύσεις (πχ κλεισίματα τμημάτων, κατάργηση κρεβατιών νοσηλείας, μετακινήσεις προσωπικού κλπ), οι μικρές αλλά θετικές εξελίξεις στο ζήτημα της στελέχωσης και των κονδυλίων, η συζήτηση για Μονάδα Τεχνητού Νεφρού και βεβαίως η απόφαση αυτονόμησης που πήρε το ΚΕΣΥΠΕ που άσχετα αν δεν εφαρμόστηκε ακόμα μας έχει πάει ένα βήμα μπροστά.
Όλα τα παραπάνω κάνουν ότι τα αγνοούν αυτοί οι φορείς αν και δεν μπορούν να ξεφύγουν απ’ την πραγματικότητα που διαμορφώνεται. Δυστυχώς όμως με τη στάση τους αδυνατίζουν την συνολική υπόθεση και κρατάνε μακριά απ’ αυτή τη μάχη ένα πολύτιμο δυναμικό. Στα πλαίσια αυτά έγινε και η προσχηματική σύσκεψη στις 2 Μάη (με πρόσκληση την προηγούμενη μέρα! ) στην οποία, αν κι από το Σύλλογό μας έγινε σοβαρή κριτική για τη στάση και την πρακτική τους, αυτό στην ανακοίνωση που βγήκε μετά περιγράφτηκε σαν “διαφοροποίηση ως προς το πλαίσιο”!
Στην ίδια λογική κι αφού είχε ανακοινωθεί η συγκέντρωση της Επιτροπής Αγώνα για τις 7 Ιούνη στη Αθήνα –συγκέντρωση που συζητούσαμε απ’ το χειμώνα- ανακοινώθηκε χωριστή κινητοποίηση για τις 31 Μάη και μάλιστα κυριολεκτικά στο πόδι. Πώς αλλιώς να περιγράψουμε μια κινητοποίηση που ανακοινώνεται 10 μέρες πριν χωρίς να αναφέρονται ούτε η ώρα ούτε ο τόπος; Όταν (όπως πολύ σωστά είχε επισημάνει στις 3 Νοέμβρη ο ίδιος ο αντιπρόεδρος του ΕΚΣ) για να κινητοποιήσει κανείς την Καριώτικη παροικία και τους Συλλόγους της Αττικής θέλει μεγάλη προσπάθεια και χρόνο; Πρόκειται για εικονικές δράσεις για να καταγράφονται σε ένα “κινηματικό” ημερολόγιο εντυπώσεων για όσους δεν ζουν από κοντά την κατάσταση. Σίγουρα πάντως δεν βοηθάνε σ’ αυτόν τον αγώνα. Στο Υπουργείο θα τρίβουν τα χέρια τους από ικανοποίηση βλέποντας μας να πηγαίνουμε σε δόσεις και με αμφίβολη μαζικότητα.
Έτσι, με την στάση που κρατούν μας φαίνονται εντελώς ψεύτικα κάποια σημεία σε διάφορες ανακοινώσεις τους όπως “είναι αναγκαίο να υπάρξει όσο γίνεται μαζικότερη συμμετοχή. Σ’ αυτή την κατεύθυνση θα συμβάλλουμε με όλες μας τις δυνάμεις“. Ή ” πιστεύουμε ότι τα προβλήματα της Υγείας στα νησιά μας, αφορούν και πρέπει να αφορούν όλους τους Ικαριώτες και Φουρνιώτες” (απ’ την ανακοίνωση στις 21/05/13). Ή ποια σχέση έχει, όχι με την ταξική αλλά ακόμα και με την κοινή λογική, η εκκωφαντική απουσία τους για μήνες με την αναφορά σε “συνέχεια στην αντίδραση και τον αγώνα ενάντια στην εφαρμογή κυριολεκτικά θανατηφόρων πολιτικών απ’ την τρικομματική κυβέρνηση” (απ’ την ανακοίνωση στις 14/05); Γιατί όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο έπρεπε να φτάσει ο Μάης για να καταλήξουν ότι “η αγωνιστική δράση είναι μονόδρομος“; Ή γιατί δεν λένε ποιοι είναι οι φορείς οι εκπρόσωποι των οποίων έθεσαν (ζητήματα) στα στελέχη του Υπουργείου το προηγούμενο διάστημα (απ’ την ίδια ανακοίνωση);
Δεν ξέρουμε επίσης πώς κρίνουν το γεγονός ότι το Εργατικό Κέντρο, το Νομαρχιακό τμήμα της ΑΔΕΔΥ και το ΠΑΜΕ στη Λήμνο όχι μόνο συμμετέχουν στο αντίστοιχο συντονιστικό φορέων αλλά κατακεραύνωσαν και όσους έθεσαν ζήτημα μη συμμετοχής τους γιατί “πολιτικολογούν”; Το σχετικό πλαίσιο της Λήμνου που στηρίζουν μάλιστα είναι κατά τη γνώμη μας πολύ λιγότερο πολιτικό απ’ αυτό της δικιάς μας Επιτροπής. Αν για μας τους περισσεύουν οι αρνητικοί χαρακτηρισμοί, οι κατηγορίες κι οι καταγγελίες λοιπόν τι έχουν να πουν γι’ αυτούς;
Η 7 Ιούνη με βάση τη δικιά μας κινητοποίηση, όπως και στις 30 Νοέμβρη, μετατράπηκε σε πανελλαδική πανυγειονομική απεργία μετά από αποφάσεις των ομοσπονδιών μας. Θέλουμε να μάθουμε, θα συμμετέχουν αυτοί οι φορείς σ’ αυτή την απεργία και ειδικά το ΝΤ της ΑΔΕΔΥ Σάμου (η πλειοψηφία της γραμματείας του οποίου, από συντονιστικό όργανο των σωματείων και των αγώνων τους, επέλεξε να το μετατρέψει σε παραταξιακή σφραγίδα); Και πώς θα στηρίξουν την οργάνωση κοινών αγώνων ανάμεσα στα σωματεία υγειονομικών της περιοχής με αυτά που λένε και κάνουν;
Όταν η συλλογική δράση κι η οργανωμένη πάλη (με ευθύνη μάλιστα όχι μόνο όσων κατέχουν την εξουσία στην κοινωνία) έχει απαξιωθεί στα μάτια του κόσμου, που δικαίως αντιμετωπίζει με δυσπιστία οτιδήποτε και οποιονδήποτε, τέτοιες συμπεριφορές και πρακτικές τον διώχνουν πάλι μακριά. Ποιο είναι το όφελος λοιπόν και για ποιον κι έχουν αποφασίσει να επενδύσουν με τέτοια συνέπεια στη διάσπαση;
Σ’ αυτό τον αγώνα δεδομένος είναι μόνο ο αντίπαλός μας που είναι πάντα παρών απέναντί μας. Παρουσίες και απουσίες θα μετρήσουμε στο πλάι μας λοιπόν κι εκεί κρίνεται ο καθένας μας. Γιατί η ζωή δεν δίνει σε κανέναν μας την δυνατότητα να έχουμε ένα δεύτερο νησί, ένα δεύτερο Νοσοκομείο και μια δεύτερη πραγματικότητα όπου τα πράγματα θα εξελίσσονται όπως μας αρέσουν ή όπως μας βολεύουν. Γιατί ό,τι κερδηθεί θα κερδηθεί για όλους και ό,τι χαθεί θα το χάσουμε όλοι μαζί επίσης!
